Γράφει η Κική Γ.
Συνεχώς αναρωτιέσαι τι φταίει και έμεινες πάλι μόνη. Βυθίζεσαι στις σκέψεις σου, τα αναλύεις και πάλι από την αρχή. Ταλαιπωρείς το μυαλό σου, στεναχωριέσαι, σφίγγεται η καρδιά σου.
Εσύ ξέρεις πόσο σωστή ήσουνα και σ’ αυτή τη σχέση. Αληθινή, ειλικρινής, ξεκάθαρη, δοτική. Είχες κατανόηση, υπομονή, μα και ενσυναίσθηση. Έδινες όχι για να πάρεις, μα γιατί το θεωρούσες λογικό και ανθρώπινο.
Η άλλη πλευρά όμως ζούσε τελικά σ’ έναν άλλο κόσμο.
Πρόσφερες στην κυριολεξία το παλάτι με τη βασίλισσα και όλα τα θαυμαστά που μπορεί να έχει ο χώρος, κι εκείνος προτίμησε να ζει στη βρομιά ενός τσίρκου. Ναι, σε απάτησε για ένα «τσίρκο».
Κακώς παιδεύεσαι. Τα πράγματα είναι ξεκάθαρα.
Στη δική σας κατάσταση υπήρχαν τα γνωστά στοιχεία μιας σχέσης. Μένατε μαζί, μοιραζόσασταν στιγμές, υποχρεώσεις, οργανώνατε τη ζωή σας και υπήρχε θεωρητικά η ατμόσφαιρα μιας ισορροπημένης ερωτικής ζωής με καλές προοπτικές.
Όλα αυτά μέχρι που η αχαριστία, η παράνοια και η απληστία τα επισκίασε όλα.
Ο τύπος γκρέμισε τα πάντα γιατί απλά δεν ήθελε κανόνες και στοπ. Ένα παλάτι έχει πρωτόκολλα, ένα τσίρκο είναι για όλους, χωρίς όρια.
Μαγεύτηκε από μια κλόουν εκεί, που ήξερε άλλωστε να παίζει καλά το ρόλο της, και είπε: «Η ζωή είναι πολύ μικρή. Ελευθερία και όπου βγει. Σήμερα εδώ, αύριο αλλού».
Κάτσε εσύ και βρες λογική. Και κλάψε. Και πάλι αναρωτήσου.
Γιατί οι άντρες απατούν τις βασίλισσες με κλόουν;
