Γράφει η Ματίνα Νικάκη
Καμία γυναίκα δεν γεννήθηκε και κάποια στιγμή αποφάσισε να γίνει ο άντρας της ζωής της.
Καμία γυναίκα δεν αποφάσισε μια μέρα να δουλεύει 10 ώρες για κάποιον εργοδότη και ύστερα άλλες 10 να φροντίζει την οικογένεια της.
Καμία δεν έστειλε τον άντρα της και πατέρα των παιδιών της να τσιλιμπουρδιζει με ο,τι να ‘ναι.
Καμία γυναίκα δεν είπε του άντρα της χτύπα με γιατί μπορείς.
Καμία μα καμία γυναίκα δεν υπέγραψε ουδεμία συνθήκη να μεγαλώνει παιδιά μόνη της με πατεράδες επισκέπτες.
Κι αν όλο αυτό πήγε λάθος δεν είναι μόνο δική της ευθύνη, όπως θέλουν κάποιοι να της χρεώσουν. Όταν ακόμα ζουν ανάμεσα μας άντρες καθοδηγούμενοι από τα πατριαρχικά πρότυπα που γαλουχήθηκαν μεγαλώνοντας σε σπίτια που ο άντρας έκανε ότι ήθελε. Που η γυναίκα δεν είχε δικαίωμα άποψης, που δεν τολμούσαν να αποδώσουν δίκιο σε γυναίκα γιατί θα ήταν η ντροπή του καφενε την επόμενη μέρα.
Η εικόνα! Μη χαλάσουν την εικόνα!
Όταν όμως τα πράγματα δυσκόλεψαν και για δουλειά πήγε η γυναίκα και βαρυ σήκωσε και τράβηξε το κάρο καλύτερα από 10 άντρες.
Και ήρθαν τα πράγματα τούμπα και όχι που θέλουμε να γίνουμε άντρες, μα δε μας αφήνετε να είμαστε μόνο γυναίκες. Γιατί εμείς μπορούμε να είμαστε απ’ όλα.
Το θέμα όμως είναι πως εσείς δεν το αντέχετε, γιατί όσο και πολιτισμένοι να το παίζετε, αυτά που είδατε κάποτε έχουν χαραχτεί στο DNA σας και ίσως, μπορεί, μάλλον και όχι, σε 1000 χρόνια καταφέρετε να παραδεχτείτε πως η γυναίκα είναι ανώτερο ον από εσάς.
Γι αυτό καταλάβετε πως για το δικό σας καλό πρέπει να κάνετε συμμαχία, να σεβαστείτε επιτέλους τα κορμιά που σας βγάζουν μέσα από τα άντερα τους.
Που πάνε στην κόλαση και ξαναέρχονται για να σας γεννήσουν, σας ταιζουν απ’ το σώμα τους και βγάζουν τη μπουκιά από το στόμα τους για να φάτε εσείς.
Αυτή όχι εχθρός σας, καταλάβατε;
Όταν αγαπήσετε αυτή, ίσως αγαπήσετε λίγο παραπάνω και τον ίδιο σας τον εαυτό!
Ίσως καταλάβετε πως δεν είμαστε εχθροί, αλλά σύμμαχοι.
Αφήστε μας να είμαστε και γυναίκες, από εμάς φτιάχνεται η ζωή!
