Γράφει η Γεώρα
Ήρθες. Ύστερα από καιρό ήρθες ξανά σε εμένα. Ήρθες και πρόφερες λόγια αγάπης από τα χείλη σου. Και άνοιξες την αγκαλιά σου για να μπω ξανά σε εκείνη. Για να γίνει και πάλι το καταφύγιό μου. Ήρθες πάλι πίσω σε εμένα. Γιατί δεν κατάφερες να με αντικαταστήσεις.
Γιατί δεν βρήκες άνθρωπο να αγαπήσει τα κομμάτια σου εκείνα που ήταν πιο σκοτεινά. Τα κομμάτια σου εκείνα που ήταν πληγωμένα και έφεραν φόβο και απόγνωση. Ήρθες ξανά σε εμένα, γιατί δεν κατάφερες να αντικαταστήσεις τη δική μου την αγάπη. Ήρθες και θα έπρεπε να σε καλωσορίσω! Θα έπρεπε να χαμογελάσω και να σε φιλήσω. Ήρθες, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.
Γύρισες, αλλά εγώ σε έχω σκοτώσει ήδη μέσα μου. Όσο εσύ έψαχνες να βρεις άλλη αγάπη από τη δική μου, εγώ πάλευα να θεραπεύσω, να γιατρέψω, να παρηγορήσω την αγάπη που σου έδωσα και την κομμάτιασες λέγοντας πως σε έπνιγα. Ήρθες όμως ξανά γιατί κατάλαβες πως δεν σε έπνιγα αντίθετα σου χάριζα το οξυγόνο της ζωής. Γιατί αυτό είναι και θα πρέπει να είναι η αληθινή αγάπη.
Εσύ έτρεξες να βρεις εκείνες που θεωρούσες αληθινές, θαμπώθηκες επειδή φάνταζαν καλύτερες και πνίγηκες στον καπνό τους. Και τώρα γυρνάς πίσω σε εμένα για να επουλώσω τις πληγές σου. Γιατί δεν κατάφερες να αντικαταστήσεις ούτε εμένα, ούτε την αγάπη μου προς εσένα.
Μα πλέον δεν ζεις μέσα μου. Σε διέγραψα, μα και αυτό το έκανα με αγάπη. Γιατί έτσι έχω μάθει. Δεν έχω ίχνος ανάμνησης από εσένα. Είσαι πλέον ξένος για μένα. Είσαι αγκάθι που κατάφερα να βγάλω από τη ζωή μου. Και δε θα σου κρύψω πως χαίρομαι. Χαίρομαι που γύρισες γιατί αυτή είναι η δεύτερη μεγάλη μου νίκη.
Η πρώτη είναι που κατάφερα όσο και αν ήταν δύσκολο αυτό να σε διαγράψω από μέσα μου και να αφήσω χώρο για μια αληθινή αγάπη. Και η δεύτερη, είναι η ικανοποίηση. Η ικανοποίηση που είδα στα μάτια σου, τον πόνο που μου είχες προκαλέσει και εσύ. Που είδα να γυρίζεις σε εμένα λαβωμένος.
Και όσο και αν φαίνεται σκληρό όλο αυτό, να ξέρεις είναι τα τίμημα των επιλογών μας. Η πληρωμή των πράξεών μας, όταν η ζωή αποφασίζει να σε πληρώσει με το ίδιο ή ακόμα και με χειρότερο νόμισμα. Γιατί κανένας δεν της γλιτώνει.
Ήρθες, μα σε λάθος χρόνο. Ήρθες μα είναι πια αργά! Όσα σ’αγαπώ και αν πεις, έχω προχωρήσει. Ήρθες γιατί δε βρήκες αντικαταστάτριά μου αντάξια.
Ήρθες και μεγαλύτερη νίκη και απάντηση στην έκφραση που είπες όταν με άφησες λέγοντάς μου πως ψάχνεις κάτι καλύτερο δεν υπάρχει. Ήρθες, μα δεν θα μείνεις γιατί δεν έχεις χώρο εδώ!
