Γράφει η Moon 08
Ένα βράδυ με έδιωξε. Ήθελε, λέει, χρόνο να σκεφτεί, τι ήταν τελικά το ψέμα και ποια η αλήθεια. Κι εγώ στα μάτια της μηδέν. Χρόνο ήθελε, λέει εκείνη, που δεν άντεχε λεπτό χωρίς εμένα. Και τώρα τι;
Ανάμεσά μας μπήκαν λάθη και παρεξηγήσεις και δεν μπόρεσες να είσαι δίπλα μου, να στέκεσαι στο ύψος, που εσύ είπες να στεκόμαστε. Να είμαι δίπλα σου, έλεγες, να μην σε αφήσω, έλεγες. Και τώρα εσύ θέλεις χρόνο.
Να σου πω εγώ, λοιπόν, για το χρόνο.. Ο χρόνος, κορίτσι μου, είναι μια φτηνή δικαιολογία, που επιλέγουν οι δειλοί. Εγώ μπορεί να έχασα ό,τι αγάπησα πιο πολύ, μα τέτοιο πολύ δεν θα ξαναβρείς ποτέ σου.
Κι επειδή κάποιος, κάπου, κάποτε μου είπε να μην πιστέψω ποτέ ότι δεν θα δικαιωθώ, είμαι σίγουρος πως εγώ θα δικαιωθώ κάποια στιγμή. Εσύ όμως αναλώνεσαι στα τίποτα που επέλεξες να μείνεις.
