Γράφει η Νάνσυ Δημητρακοπούλου
Όλα τελείωσαν. Τίποτα πια δεν είναι όπως πρώτα. Άλλαξες. Και δυστυχώς άλλαξες πολύ. Δεν είσαι αυτός που γνώρισα κι ερωτεύτηκα κάποτε. Τίποτα δεν είναι πια το ίδιο. Αυτόν τον άνθρωπο που έχω τώρα απέναντι μου δεν τον αναγνωρίζω, είναι ένας άγνωστος για μένα. Φοβάμαι. Φοβάμαι γι’ αυτά που νιώθω τώρα πια για σένα.
Και τι δε θα έδινα να γύριζα το χρόνο πίσω, στη στιγμή που σε γνώρισα. Τότε που ήξερες τι ήθελες και το διεκδικούσες, τότε που έδειχνες τα αισθήματα σου με πράξεις κι όχι με λόγια. Τότε που με ένα σου βλέμμα έχανα τη γη κάτω από τα πόδια μου. Τότε που όχι μόνο ήσουν δίπλα μου, αλλά σε ένιωθα και δίπλα μου.
Μακάρι να γινόταν ένα θαύμα κι όλα να επέστρεφαν στην αρχική τους κατάσταση. Αλλά δυστυχώς θαύματα δε γίνονται και πρέπει να συμβιβαστώ με αυτό. Δεν έχω άλλη επιλογή παρά να φύγω μακριά σου. Είναι το καλύτερο και για τους δύο. Να σε αφήσω ελεύθερο να ζήσεις τη ζωή σου όπως εσύ θέλεις. Αυτό έχεις ανάγκη, αυτό χρειάζεσαι.
Δε θέλεις να μου το πεις, φοβάσαι για μένα, αλλά το βλέπω στα μάτια σου, κάθε φορά που με κοιτάς τώρα πια, δεν αντέχεις την αγάπη μου, δεν μπορείς να διαχειριστείς τα αισθήματα μου για σένα. Πρέπει να φύγω μακριά σου. Κι αυτό θα κάνω. Τι κι αν στενοχωρηθώ, τι κι αν πονέσω, τι κι αν κλάψω, τίποτα δεν έχει σημασία.
Θα τα περάσω κι αυτά μόνη μου όπως κάνω τον τελευταίο καιρό σε οτιδήποτε συμβαίνει μεταξύ μας. Αρκεί να είσαι εσύ ευτυχισμένος. Ακόμη κι αν τώρα πια σε νιώθω σαν έναν ξένο, πάντα θα υπάρχεις στην καρδιά μου και στο μυαλό μου κι ας μην είσαι πια μες στη ζωή μου. Γιατί ό,τι και να κάνουμε η αγάπη δε σβήνει, μένει βαθιά χαραγμένη μέσα μας.
Ήρθε η ώρα να σε αποχαιρετήσω. Κάνε τα όνειρα σου πραγματικότητα, κάτι που εγώ δεν κατάφερα να σου δώσω. Εύχομαι να είσαι πάντα ευτυχισμένος και να συνεχίσεις να δίνεις απλόχερα την αγάπη σου στους άλλους, όπως έκανες στην αρχή μαζί μου όταν με πρωτογνώρισες.
Θα είμαι για πάντα δίπλα σου, έστω και σαν ένας άγγελος που δε θα τον βλέπεις, αλλά θα σε προσέχει και θα σε προστατεύει σε όλη σου τη ζωή. Να θυμάσαι ότι σε αγαπώ περισσότερο κι από τη ζωή μου, γι’ αυτό σε αφήνω ελεύθερο να πετάξεις μακριά μου. Αντίο αγάπη μου.
