Γράφει η Έφη Παναγοπούλου
Το νοίκι του έρωτα είναι ακριβό..
Ενοικιαζόμενο συναίσθημα το λένε αυτοί που τον έχουν βιώσει στο πετσί τους.
Και κάποιες φορές το συμβόλαιο λήγει και εμείς επιμένουμε να ζουμε με απωθημένα και εμμονές αντί να πάμε στο επόμενο μονοπάτι μας!
Ακριβό το ενοίκιο φίλη μου σου λέω και κάπου εκεί στις εμμονές μας οδηγούμαστε στον ψυχολογικό όλεθρο..
Στον έρωτα τα πράγματα δεν έρχονται πάντα όπως τα θέλουμε γιατι η ζωή αποφασίζει, γιατι οι στόχοι μας λοξοδρομουν και ξεχνάμε ότι οι αληθινοί έρωτες δεν βασίζονται στον εγωισμό αλλά στην χημεία των χαρακτήρων και την εγκεφαλική έλξη.
Ξεχνάμε πως ό,τι περισσεύει πρέπει να φεύγει από την ζωή μας πριν γίνει εμμονή.
Έχουμε ένα κοινό γνώρισμα όλοι οι άνθρωποι! Φοβόμαστε το ξεβολεμα της καρδιάς, ενώ βλέπουμε το λάθος, βλέπουμε ότι έχει λήξει το συμβόλαιο, βλέπουμε ότι αυτός ο άνθρωπος δεν κάνει για εμάς αλλά φοβόμαστε να δούμε το πασιφανές και μένουμε στο βόλεμα της καρδιάς!
Άλλωστε έτσι έχει μάθει η ψυχή μας βολεμένη..
Ξεχνάμε όμως κάτι βασικό ότι η εμμονή δημιουργεί κακα συναπαντηματα στη ζωή μας και πλασματικές διαδρομές.
Γι’αυτό να θυμάσαι φίλη μου ότι στη ζωή δεν φταίει μόνο αυτός που μάταια να πληγώνει αλλά και αυτός που δεν μπορεί να αντισταθεί στην ματαιότητα..
Κι αν έχεις κουραστεί να σε χτυπούν καταγαιδες και φουρτούνες, έχεις την επιλογη να γίνεις θάλασσα!
Γιατί στο τέλος, ισχυρός είναι εκείνος που αντιστάθηκε κι έσπασε τον κύκλο του πόνου, της εμμονής και της θλίψης!
