Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή
Αγάπη είναι εκείνο το χαμόγελο που θα φωτίσει τη ζωή σου.
Είναι το βλέμμα που θα λάμπει κάθε φορά που σε αντικρίζει.
Είναι δυο χέρια που θα απλωθούν πάνω σου και θα σε χαϊδέψουν τρυφερά και μια αγκαλιά που θα σε κλείσει μέσα της τόσο σφιχτά, που κάθε σπασμένο σου κομμάτι θα κολλήσει μεμιάς.
Αγάπη είναι εκείνο το μήνυμα σε ανύποπτη στιγμή, μόνο και μόνο γιατί του λείπεις.
Είναι εκείνο το “Κατέβα λίγο να σε δω!” μέσα στη μέρα, γιατί οι ώρες είναι ατέλειωτες όταν είστε μακριά.
Είναι ένα τρυφερό “Μη φοβάσαι, εγώ είμαι εδώ!”. Και να είσαι…
Κι εκείνο το “Να προσέχεις!”, που κρύβει μέσα του όλα τα “Σ’ αγαπώ” του κόσμου.
Αγάπη είναι να καταλαβαίνει αν είσαι καλά από τον τρόπο που θα πεις την πρώτη καλημέρα.
Να μη χρειάζεται ποτέ να του ζητήσεις να έρθει κοντά σου, γιατί απλά θα είναι ήδη δίπλα σου πριν καν συνειδητοποιήσεις ότι τον χρειάζεσαι.
Να σου χαρίζει τον χρόνο ακόμα κι όταν δεν τον έχει.
Να ακούει όχι μόνο όσα λες αλλά κι εκείνα που δεν τολμάς να πεις αλλά τα νιώθεις.
Αγάπη είναι το γέλιο σου που ενώνεται με το δικό του και αντηχεί παντού.
Είναι το δάκρυ που αφήνεις να κυλήσει και το χέρι που θα στο σκουπίσει τρυφερά.
Είναι εκείνες οι σιωπές που μοιραζόσαστε και είναι πολύ πιο συντροφικές από κάθε κουβέντα.
Μα και οι ατέλειωτες συζητήσεις που κάνετε για όλα εκείνα τα μικρά και τα μεγάλα, τα σοβαρά μα και τα ασήμαντα.
Είναι να αρχίζει ο ένας την κουβέντα και να την τελειώνει ο άλλος.
Αγάπη είναι να χαίρεσαι με καθετί που τον κάνει χαρούμενο και στη λύπη του να πονάς περισσότερο από εκείνον.
Είναι το νιάξιμο και η φροντίδα σε όλα εκείνα τα μικρά, τα απλά, τα καθημερινά.
Είναι το στήριγμα και η συμπαράσταση σε όλα εκείνα τα σοβαρά και τα μεγάλα.
Είναι στα ζόρια να είσαι εκεί. Να μην κουράζεσαι, να μην εγκαταλείπεις, να μένεις και να πολεμάς με δαίμονες για εκείνον που αγαπάς.
Αγάπη είναι να στηρίζεις τον άλλον στις επιλογές του, να ενθαρρύνεις κάθε του προσπάθεια και να τον αγκαλιάζεις σε κάθε δυσκολία.
Να καταλαβαίνεις ακόμα κι όταν δε συμφωνείς. Να τον φέρνεις αντιμέτωπο με την αλήθεια του χωρίς να τον κρίνεις και να τον αποδέχεσαι γι’ αυτό που πραγματικά είναι, χωρίς να προσπαθείς να τον αλλάξεις.
Αγάπη είναι να μπορείς να υπερβαίνεις το “εγώ” και να μετράς το “μαζί”.
Γιατί ξέρεις, νιώθεις, ότι αξίζει να το κάνεις για τον άνθρωπο της ζωής σου.
Για εκείνον που αγαπάει το γέλιο σου μα και το δάκρυ σου.
Για εκείνον που είναι δίπλα σου ακόμα κι όταν είναι μακριά.
Γιατί αυτό είναι τελικά η αγάπη…
Εδώ, μαζί, σε όλα!
Με τα χέρια πλεγμένα σφιχτά.
Χωρίς όρους και όρια!
Εδώ!
Με ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά γεμάτη αγάπη!
