Γράφει η Κική Γ.
Γενικότερα, γιατί χαλιέσαι και τρελαίνεσαι;
Έδωσες ό,τι είχες στην ψυχή σου. Έδωσες την ίδια σου την ψυχή.
Έβαλες νερό στο κρασί σου. Δεν πίνετε πια.
Έκλαψες, ξενύχτησες, πόνεσες. Εσύ!
Βλέπεις κάποια αλλαγή; Βλέπεις να σε οδηγεί κάπου αυτή η σχέση και αυτή η τακτική;
Κάθε άλλο.
Δίνεις απλά την εντύπωση πως προσαρμόζεσαι, πως αντέχεις, πως παραχωρείς περισσότερο χώρο και πως, τελικά, θέλεις να είσαι το “παιχνιδάκι”.
Όταν εσύ! δεν ξέρεις να σταματάς και δεν βάζεις όρια,
όταν εσύ! δεν σηκώνεις “red flag”,
έχασες την παρτίδα.
Οι κόκκινες γραμμές πρέπει και επιβάλλεται να μπαίνουν.
Είναι η αξιοπρέπεια και η ασπίδα σου.
Κάπου και κάπως πρέπει να οχυρωθείς.
Δεν γίνεται να υπαναχωρείς και να οπισθοχωρείς.
Δεν θα φτάσεις ποτέ και πουθενά.
Εσύ, είσαι ο εαυτός σου.
Δεν σ’ ενδιαφέρει αν σε κρίνουν, αν μιλούν πίσω από την πλάτη σου και αν σε καταλαβαίνουν.
Να ξέρεις, τα μηνύματα φτάνουν.
Μια χαρά καταλαβαίνουν.
Εσύ δεν αντιλαμβάνεσαι πως τρως την ίδια σου τη σάρκα και την ψυχή σου.
Μη φοβάσαι.
Όποιος μπορέσει να σ’ εκτιμήσει και να σε κρατήσει, αξίζει.
Διαφορετικά άσ’ τους.
Άσ’ τους να φύγουν, άσ’ τους να σε χάσουν.
Άσ’ τους να βρουν καλύτερα.
Να ξέρεις, αυτή θα είναι η μεγαλύτερη νίκη σου και επιτυχία.
Με τον καιρό θα το καταλάβεις.
Εσύ απλά άσ’ τους.
