Γράφει η Βασιλική Κοτλίτσα
Τίποτα δεν είναι εύκολο όταν δεν προσπαθείς.
Τίποτα δεν κατακτιέται όταν δεν κοπιάζεις για να το αποκτήσεις.
Τίποτα δεν είναι δεδομένο αν δεν το διεκδικείς.
Τίποτα δεν μένει για πάντα, αν δεν το ποτίζεις καθημερινά.
Κι όμως, ακόμα κι έτσι, υπάρχει πάντα η πιθανότητα να το χάσεις.
Άλλαξε η ζωή.
Σκληραίνουν οι άνθρωποι με τον καιρό.
Έγιναν απρόσωπες οι σχέσεις και δύσκολες.
Θέλει προσπάθεια το «μαζί».
Θέλει κότσια η ζωή και τόλμη.
Απαιτεί υπομονή η καθημερινότητα και δύναμη για να αντέξεις μια μέρα ακόμη.
Δύσκολοι οι καιροί και απρόσμενοι.
Κουβαλάνε όλα τα «θέλω» σε μια στιγμή — μα αυτή η στιγμή φαντάζει μακρινή και ακατόρθωτη.
Μιλάμε πολύ και ακούμε λιγότερο.
Εκφράζουμε την άποψή μας χωρίς να έχουμε ιδέα.
Κατηγορούμε εύκολα χωρίς να κάνουμε πρώτα αυτοκριτική.
Κούρασαν οι λέξεις.
Μοιάζουν μικρές μπροστά σε όλα αυτά που θέλουμε να γίνουν.
Και τα παρατάμε εύκολα, σε μια δύσκολη στιγμή.
Αλλά να θυμάσαι:
Μέσα σε όλα αυτά τα απαιτητικά πράγματα που μας φέρνει η ζωή, η πίστη είναι αυτή που κινεί τα νήματα.
Και γίνεται το θαύμα.
Μέσα από σκέψεις, λόγια, αναμνήσεις, δάκρυα, υποσχέσεις, επιτυχίες και αποτυχίες, θα υπάρχει πάντα κάτι που μοιάζει άπιαστο και ακατόρθωτο.
Μα κάθε λεπτό, κάθε ώρα που περνάει, η δύναμη της θέλησης γίνεται σκαλοπάτι.
Σκαλοπάτι για να φτάσουμε στην κορυφή.
