Γράφει η Κική Γ.
Ερωτεύτηκες; Με τι κριτήρια; Είχες κάποια στάνταρ στο μυαλό και τράβηξες Λόττο;
Μ´ αυτό το πλευρό να κοιμάσαι. Δάσκαλε που δίδασκες. Τίποτα δεν ισχύει.
Πλάθεις ένα μοντέλο, κάνεις όνειρα και είναι σαν τα παλάτια που χτίζεις στην άμμο.
Περνάει από δίπλα σου γυναίκα δύο μέτρα, με κορμί άγαλμα. Σφυρίζεις αδιάφορα.
Βλέπεις μια κούκλα με μάτια τεράστια, γκριζοπράσινα, βλεφαρίδα εντυπωσιακή και χείλη ζουμερά, κατακόκκινα. Η στεναχώρια σου παραμένει το γκολ που δεν μπήκε. Καλεσμένος σε παρέα γνωρίζεις την καλλιεργημένη, έξυπνη και γεμάτη σοφία, φίλη της φίλης σου. Πλήττεις θανάσιμα.
Μόνη διέξοδος τα σφηνάκια που πάνε και έρχονται. Καλημερίζεις καθημερινά την κόρη της γειτόνισσας “που το φυσάει το παραδάκι” και λιώνει για σένα. Κοινό μυστικό και έτσι σου έρχεται, να αλλάξεις σπίτι και γειτονιά. Δεν κάθεται πουθενά η μπίλια. Ούτε το Καλοκαίρι βοήθησε, ούτε το ολόγιομο φεγγάρι, ούτε η μοναξιά σ´ έκανε να βάλεις νερό στο κρασί σου.
Έτσι απλά και σε ανύποπτο χρόνο, χωρίς πρόγραμμα και δεδομένα, δαγκώνεις τη λαμαρίνα. Δεν θέλει πολύ, ούτε υπάρχει συνταγή. Ένα “κλικ”. Αυτό αρκεί. Αρχίζουν όλα να δουλεύουν στον κόφτη και να μη σε αναγνωρίζεις.
Καρδιοχτύπια, αναστεναγμοί, πεταλουδίτσες. Ένα βέλος σε κάρφωσε και ένα “κλικ” ανέτρεψε τη ζωή σου. Μια απλή χημεία! Τίποτα άλλο. Αρχίζει η μαγεία, ο έρωτας, η τρέλα, και όπου βγει. Χωρίς πυξίδα, χωρίς λογική. Χωρίς όρια, χωρίς φόβο. Ο ορισμός του τυφλώθηκα!
