Γράφει ο Nickolas M & η Σοφία Παπαηλιάδου
Σε άγγιξα. Τόσο απλά όσο ο έρωτας γίνεται μελωδία. Τόσο δύσκολα όσο η απόλαυση γεννάει το φόβο. Το φόβο του ουρανού που δεν μοιράζεται.
Δε χωράει κανένα «σε παρακαλώ» στον έρωτα. Υπάρχει για έναν πόθο, ένα πάθος και μια τέρψη που αξίζει μόνο για το μαζί.
Ένα αιώνιο, ατέλειωτο, ολόδικό μας μαζί, που καταργεί όρια, «πρέπει», χώρο και χρόνο. Χωρίς αναστολές, ενοχές και κάθε φόβο.
Από το πρώτο δειλό, αβέβαιο άγγιγμα, το πρώτο τρυφερό βλέμμα.
