Γράφει η Ματίνα Νικάκη – MaGio
Δεν ήμουν δύσκολη σαν παιδί, αν με ρωτήσεις, θα ήθελα πολύ να είχα μία κόρη σαν εμένα. Καλόβολη και υπάκουη. Ήσυχη τόσο που θα μπορούσες να απορείς αν είμαι στο σπίτι ή αν λείπω. Δεν ήθελα να ενοχλώ, να ζητάω να ξεβολεύω.
Δεν ήθελα να νιώθω βάρος σε κανέναν ποτέ.
Κάτι τέτοιοι άνθρωποι είναι πολύ καλοί για τους άλλους και όχι τόσο για τον εαυτό τους. Είναι αυτοί οι βολικοί, που τους ζητάς τα πάντα και τους αδικείς εύκολα.
Είναι αυτοί που έχουν δίκιο αλλά δε αντιδρούν, όχι από αδυναμία, αλλά από δύναμη να σε σέβονται ακόμα και όταν τους αδικείς. Που θα υπομείνουν ευγενικά, ενώ θα πληγώνονται κι εσύ δεν θα καταλαβαίνεις τίποτα. Όχι γιατί εσύ είσαι ανίκανος, αλλά γιατί αυτοί είναι ικανοί, να πρεσβεύουν την αξιοπρέπεια στην ψυχή τους σα διαμάντι σπάνιο.
Έτσι κι εγώ πορευτηκα.
Μα τώρα πια μεγάλωσα.
Κι αν κράτησα ψηλά το σεβασμό μου για όποιον έχω απέναντι μου, μη θέλοντας να του αφαιρέσω γραμμάριο από το δίκιο του, ξέρεις τι βάζω πάνω απ’ όλα πια ;
Το δίκιο το δικό μου!
Αυτό που εγώ η ίδια στέρησα από τον εαυτό μου, βάζοντας των άλλων το δίκιο σχεδόν πάντα πιο ψηλά. Γιατί ήθελα να δείχνω κατανόηση και συμπόνια κάνοντας για μένα, ένα βήμα πίσω.
Κανένας τους!
Κανένας τους δεν το εκτίμησε ποτέ. Ποτέ κατηγορηματικά, γιατί όσο πίσω κανείς, τόσο σε πατάνε, σε μειώνουν, σε νιώθουν αδύναμο και τους δίνεις την δύναμη να νιώθουν ικανότεροι και να σε πατάνε επιδέξια στο λαιμό. Να σου τεντώνουν το δάχτυλο και να στο παίζουν ειδήμονες.
Όταν εγώ έφτυνα αίμα δεν ήσασταν κανένας σας να εκεί να μου απλώσει το χέρι. Το πόσο τσαλαπατηθηκα για το καλό των ανθρώπων που πραγματικά αγαπώ, το έχει νιώσει μόνο το δικό μου πετσί.
Δεν θέλω κανενός το δίκιο να ακυρώσω, το σέβομαι και γι’ αυτό σου δίνω το λόγο της τιμής μου.
Πάνω απ’ το δίκιο το δικό μου όμως τώρα πια, δε βάζω κανενός.
Όποιος μ’ αγαπάει και με ξέρει, οφείλει να μου το δώσει. Για όποιον δε με σέβεται, δεν υπάρχω καν.
Μιλημενα, ξηγημενα!
Κι αν ήμουν το καλό παιδί για όλους σας που δεν υπάρχει πια, συγνώμη για το δίκιο μου που κάνει λίγο θόρυβο και ξυπνάει τη μοναξιά σας!
