Γράφει η Σοφία Παπαηλιάδου
Το ένστικτο το ήξερε.
Το ήξερε από εκείνη την πρώτη περίεργη σιωπή που δεν ταίριαζε με τα λόγια. Από εκείνο το βλέμμα που έλεγε άλλα απ’ όσα υποσχόταν το στόμα. Από εκείνη τη μικρή ενόχληση που δεν μπορούσες να εξηγήσεις, αλλά καθόταν μέσα σου σαν πετραδάκι στο παπούτσι.
Το ένστικτο το ήξερε.
Εσύ ήσουν που δεν ήθελες να το ξέρεις.
Γιατί ο άνθρωπος έχει μια αξιοθαύμαστη ικανότητα. Μπορεί να δει την αλήθεια κατάματα και να την ονομάσει «υπερβολή». Μπορεί να ακούσει το μέσα του να χτυπάει συναγερμό και να το βαφτίσει «ανασφάλεια». Μπορεί να καταλάβει ακριβώς τι συμβαίνει και μετά να περάσει μήνες, καμιά φορά και χρόνια, προσπαθώντας να αποδείξει ότι έκανε λάθος.
Όχι επειδή είναι χαζός.
Επειδή ελπίζει.
Κι εδώ αρχίζει το πρόβλημα.
Γιατί οι ελπίδες είναι υπέροχο πράγμα όταν αφορούν το μέλλον. Γίνονται όμως επικίνδυνες όταν αρχίζουν να παραποιούν το παρόν.
Ελπίζεις ότι θα αλλάξει.
Ελπίζεις ότι θα καταλάβει.
Ελπίζεις ότι θα δει την αξία σου.
Ελπίζεις ότι αύριο θα γίνει ο άνθρωπος που δεν είναι σήμερα.
Και κάπως έτσι δεν ερωτεύεσαι αυτό που έχεις απέναντί σου.
Ερωτεύεσαι αυτό που φαντάζεσαι ότι θα μπορούσε να γίνει.
Κι όσο περισσότερο επενδύεις στην πιθανότητα, τόσο περισσότερο απομακρύνεσαι από την πραγματικότητα.
Το ένστικτο όμως δεν ασχολείται με πιθανότητες.
Δεν είναι ποιητής.
Δεν είναι ονειροπόλος.
Δεν είναι δικηγόρος να ψάχνει ελαφρυντικά.
Βλέπει.
Αυτό μόνο.
Βλέπει.
Και γι’ αυτό συνήθως έχει δίκιο πολύ πριν το παραδεχτεί το μυαλό σου.
Πολύ πριν πέσει η τελευταία αυλαία.
Πολύ πριν έρθει η απογοήτευση να επιβεβαιώσει όσα ήδη ήξερες.
Το αστείο είναι ότι στο τέλος σχεδόν όλοι λέμε την ίδια φράση.
«Το είχα καταλάβει από την αρχή».
Όχι.
Δεν το είχες καταλάβει.
Το είχες καταλάβει και το αγνόησες.
Τεράστια διαφορά.
Γιατί η ζωή σπάνια μας αιφνιδιάζει όσο νομίζουμε.
Συνήθως μας βρίσκει να πληρώνουμε λογαριασμούς που το ένστικτό μας είχε προειδοποιήσει να μην ανοίξουμε ποτέ.
Γι’ αυτό την επόμενη φορά που κάτι μέσα σου ψιθυρίσει «πρόσεχε», μην βιαστείς να το φιμώσεις με ελπίδες.
Οι ελπίδες είναι όμορφες.
Αλλά η αλήθεια είναι πάντα χρησιμότερη.
Και το ένστικτο, τις περισσότερες φορές, την έχει μάθει πολύ πριν από εσένα.
