Γράφει η Ζωή Αρχοντάκη
Αγαπητοί άντρες, ας μιλήσουμε ανοιχτά. Η γυναίκα δεν φοβάται να δείξει τα συναισθήματά της. Θα φωνάξει όταν πονάει, θα παραπονεθεί όταν νιώθει παραμελημένη, θα κλάψει όταν την πληγώνεις. Μην την παρεξηγείς. Όσο σε μαλώνει, σε νοιάζεται. Όσο μιλάει, σημαίνει ότι παλεύει.
Το λάθος που κάνουν πολλοί; Νομίζουν ότι ο θόρυβος είναι το πρόβλημα. Όχι. Το πραγματικό πρόβλημα ξεκινά όταν σταματήσει να μιλάει. Όταν εκείνη που κάποτε διεκδικούσε, τώρα σωπαίνει. Γιατί τότε δεν έχει πια κουράγιο να προσπαθήσει.
Η γυναίκα θέλει να νιώθει πως ακούγεται. Όχι για να σου γεμίσει το κεφάλι με λόγια, αλλά γιατί θέλει να ξέρει πως είσαι εκεί. Όταν παραπονιέται, δεν σε κατηγορεί· σου δείχνει τον δρόμο για να φτιάξεις ό,τι χαλάει. Όταν θυμώνει, είναι γιατί ακόμα νοιάζεται για σένα. Όταν ζηλεύει, είναι γιατί σε θεωρεί δικό της.
Να φοβηθείς τη στιγμή που δεν θα αντιδράσει. Όταν σταματήσει να κάνει φασαρία, να σου ζητάει, να σε διεκδικεί. Όταν δεις πως δεν υπάρχουν πια δάκρυα, ούτε νεύρα, ούτε καβγάδες. Εκεί δεν υπάρχει έρωτας. Υπάρχει μόνο κενό.
Κι αν νομίζεις ότι η σιωπή της σημαίνει ηρεμία, κάνεις λάθος. Η σιωπή μιας γυναίκας είναι η πιο ξεκάθαρη παραδοχή ότι τελείωσε. Ότι κουράστηκε να προσπαθεί για δύο, βαρέθηκε τα ίδια λάθη, σιχάθηκε τις ίδιες υποσχέσεις.
Γι’ αυτό, μην φοβάσαι τα λόγια της. Φόβος χρειάζεται όταν σωπάσει. Γιατί τότε δεν υπάρχει γυρισμός. Τότε σημαίνει πως σε έχει ήδη αφήσει πίσω της.
