Γράφει η Παπαδοπούλου Κορίνα
Σαν μαγικό φίλτρο το αλκοόλ κάνει τις καρδούλες να ανοίγουν, να εκφράζονται. Πόσα, “μου λείπεις”, “σε θέλω”, “σε σκεφτομαι”, “δεν μπορώ να σε ξεχάσω.”
Πόσα, “είμαι ερωτευμένος μαζί σου”, “σ’ αγαπώ”, “θα ήθελα να είσαι τώρα εδώ μαζί μου”, δεν έχουν ειπωθεί υπό την επήρεια του; Τόσα συναισθήματα που ίσως να μην εκφράζονταν ποτέ εάν δεν έπινε ένα ή δυο ποτά παραπάνω.
Αυτά τα λόγια να πιστεύεις, αυτά είναι τα πιο ειλικρινή. Ξέρεις γιατί; Γιατί αυτά τα λόγια εκείνη την στιγμή δεν έχουν κανένα φίλτρο επάνω τους. Είναι γυμνά από πρέπει και απαγορεύσεις.
Δεν προσέχει πώς θα σου τα πει και τι θα σου πει, απλά το κάνει. Αυτά τα λόγια είναι καθαρά σταράτα και ωμα. Οι άμυνες έχουν πέσει και η αλήθεια ξεπροβάλει.
Να μην θυμώσεις εάν λάβεις ένα μεθυσμένο μήνυμα ή ένα τηλεφώνημα αργά την νύχτα. Είναι από απόγνωση, από φόβο. Από τον φόβο πως δεν θα βρει ποτέ ξανά το θάρρος να σου πει πως σε σκέφτεται και σ’ αγαπάει. Τι νομίζεις επειδή την ημέρα σου λέει πως σε ξέχασε;
Εσύ αυτό πιστεύεις;
Έτσι είναι το αλκοόλ μαγικό. Παίρνει τον φόβο και τον φυλακίζει. Σου δίνει την δύναμη, σε κάνει να νιώθεις ατρόμητος. Είναι σαν τον φίλο, που ενώ εσύ φοβάσαι εκείνος είναι εκεί να σε παροτρύνει, σε σπρώχνει, σε βοηθά να κάνεις το πρώτο βήμα.
Χιλιάδες εξομολογήσεις έχουν γίνει μέσα σε μπαρ, γεμάτα καπνό, με ελάχιστο φως, αργά το βράδυ με μηνύματα που γράφουν τις πιο όμορφες, αλλά και κάποιες φορές, τις πιο πικρές, αλήθειες. Να εκτιμάς τα μεθυσμένα λόγια λιγάκι παραπάνω.
Μην τα κρίνεις και μην θυμώνεις. Είναι λόγια κατευθείαν γραμμένα από την καρδιά. Χωρίς να περάσουν από το μυαλό, δίχως ψήγμα λογικής. Δίχως ίχνος από τον φόβο της απόρριψης. Χωρίς τα πρέπει να έχουν σβήσει πολύτιμες λεξούλες .
Να θυμάσαι πάντοτε. Τα πιο ειλικρινή σ’ αγαπώ ειπωθήκαν σε μεθυσμένα τηλεφωνήματα μετά τα μεσάνυχτα. Το μόνο που πρέπει να κάνεις είναι να σηκώσεις το τηλέφωνο.
