Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
Λένε πως όταν πέφτει ένα αστέρι πρέπει να κάνεις μια ευχή. Να σε θέλει κάποιος, να σε σκέφτεται, να σε αναζητά. Μα άσε με να σου πω κάτι: όταν μιλάμε για αληθινό έρωτα, δεν χρειάζονται ευχές. Ο άντρας που σε θέλει πραγματικά, δεν περιμένει τον ουρανό να του θυμίσει το όνομά σου. Σε κουβαλάει μέσα του, σε ψάχνει έτσι κι αλλιώς.
Αν ήσουν η φλόγα που άναψε το μέσα του, θα σε ζητάει χωρίς να του το υπενθυμίσεις. Θα σε ψάχνει σε κάθε γεύση, σε κάθε μυρωδιά, σε κάθε ήχο που θυμίζει έστω και λίγο από σένα. Θα σε βρίσκει ακόμα κι όταν δεν είσαι εκεί. Αυτό είναι το σημάδι ότι άφησες αποτύπωμα. Όχι να βασανίζεται για την απουσία σου, αλλά να αναστατώνεται από την παρουσία σου.
Γιατί, ξέρεις, άλλο είναι να του λείπεις κι άλλο να τον συγκλονίζεις. Η απουσία φτιάχνει κενά. Η παρουσία όμως φτιάχνει ιστορίες. Και εκεί είναι όλο το παιχνίδι. Θέλει να καίγεται όταν σε βλέπει, να νιώθει ότι χάνει τον έλεγχο όταν χαμογελάς, να τρέμει στην ιδέα ότι μπορεί να σε χάσει. Όχι γιατί είσαι ιδιοκτησία του, αλλά γιατί είσαι η εμπειρία που δεν συγκρίνεται με καμία άλλη.
Η γυναίκα που αξίζει δεν ζητάει να την θυμούνται. Είναι εκείνη που δεν μπορούν να ξεχάσουν. Δεν είναι η ευχή στο πεφταστέρι, είναι η ίδια το αστέρι που φωτίζει το σκοτάδι. Αν θες να μετράς, μέτρα τις φορές που έρχεται, όχι τις φορές που λείπει. Μέτρα την αλήθεια στο βλέμμα του, την επιμονή στη φωνή του, το πείσμα να είναι εκεί όταν όλα τα άλλα γκρεμίζονται.
Ο άντρας που σε θέλει δεν βολεύεται. Ρισκάρει, εκτίθεται, χάνει και ξαναμπαίνει στη μάχη. Δεν περιμένει την εύκολη διαδρομή. Και, πίστεψέ με, δεν χρειάζεται αστέρια για να σε θυμάται. Αν του έγινες ανάγκη, είσαι ήδη η πρώτη του σκέψη το πρωί και η τελευταία το βράδυ.
Γι’ αυτό, σταμάτα να ψάχνεις τις ευχές. Ο έρωτας δεν είναι υπόσχεση στον ουρανό, είναι η φλόγα που ανάβει όταν δυο μάτια συναντηθούν. Κι αν είσαι η αλήθεια του, δεν θα χρειαστεί ποτέ να αναρωτηθείς αν σε σκέφτεται.
