Γράφει ο Δημήτρης Καραγιάννης
Πόσες φορές μπορείς να ερωτευτείς και πόσες να αγαπήσεις στ’ αλήθεια; Η εύκολη απάντηση είναι «όσες αντέχει η καρδιά σου». Η δύσκολη όμως είναι άλλη: όχι πολλές. Γιατί ο έρωτας δεν είναι απλή χημεία, είναι ηλεκτρισμός. Δεν είναι απλό χαμόγελο, είναι σεισμός που σου γκρεμίζει ό,τι ήξερες για τον εαυτό σου. Κι αν σου συμβεί μία, δύο, άντε τρεις φορές στη ζωή, στάσου τυχερός.
Η αγάπη πάλι είναι άλλο πράγμα. Η αγάπη είναι επιλογή, όχι τύχη. Είναι οι στιγμές που δεν έχουν πυροτεχνήματα, αλλά έχουν ρίζες. Είναι εκείνο το χέρι που μένει δίπλα σου, όχι γιατί τρελάθηκε από τον ενθουσιασμό, αλλά γιατί διάλεξε να είναι εκεί και στο φως και στο σκοτάδι. Έρωτας χωρίς αγάπη μοιάζει με σπίθα που σβήνει γρήγορα. Αγάπη χωρίς έρωτα μοιάζει με φωτιά που σιγοκαίει χωρίς να σε ζεσταίνει ποτέ.
Οι περισσότεροι μπερδεύουν τα δύο. Ερωτεύονται το σώμα, την αδρεναλίνη, τη φαντασίωση και νομίζουν ότι αυτό είναι αρκετό. Άλλοι μένουν χρόνια σε αγάπες-συνήθειες, βαφτίζοντας την ασφάλεια συναίσθημα. Μα η αλήθεια είναι πως χρειάζεσαι και τα δύο. Να βρεις τον άνθρωπο που θα σε αναστατώνει και θα σε γαληνεύει ταυτόχρονα. Που θα σου δίνει το φιλί που σε καίει και την αγκαλιά που σε λυτρώνει.
Δεν έχει σημασία πόσες φορές θα σου τύχει. Έχει σημασία να το καταλάβεις όταν έρθει. Να μην το προσπεράσεις επειδή φοβήθηκες ή επειδή σου φάνηκε πολύ. Γιατί η ζωή δεν μετριέται σε κατακτήσεις, αλλά σε σχέσεις που σε σημάδεψαν. Και στο τέλος, δεν θα θυμάσαι πόσες φορές ερωτεύτηκες, αλλά ποια ήταν εκείνη η μία που σου απέδειξε πως ο έρωτας και η αγάπη, μαζί, μπορούν να αλλάξουν τα πάντα.
