Γράφει η Ιωάννα Ιακωβίδη
Ασφυκτιώ ανάμεσα στον καθωσπρεπισμό σας και την ψευτοκαλοσύνη σας.
Άνθρωποι χωρίς κανέναν ηθικό φραγμό να διδάσκουν αξιοπρέπεια και αγιοσύνη. Να σου μιλούν για τα λάθη σου εκείνοι που πλήγωσαν βαθειά οποίους τους πλησίασαν σε απόσταση χαιρετισμού.
Εκείνοι που δεν έχουν απλώσει ποτέ το χέρι τους για βοήθεια, δεν ξόδεψαν σταγόνα αγάπης για τους “φτωχούς” γύρω τους χωρίς να έχουν κάποιο συμφέρον.
Τυπάκια που τόνισαν το Εγώ τους χρησιμοποιώντας αδύναμους, ευαίσθητους και βαθειά πληγωμένους ανθρώπους.
Όλοι εσείς που έχετε ναρκώσει την συνείδηση σας, έχετε μεγαλώσει τον εγωισμό σας και πιστεύετε πραγματικά πως είστε σωστοί και ανώτεροι, είστε το χειρότερο είδος ανθρώπου.
Η ταπεινότητα φέρνει την αυτοβελτιωση και τη δοτικότητα. Αν δε μπορείς να προσφέρεις κάτι χωρίς αντίτιμο, δεν εκπληρώνεις κανένα σκοπό στον κόσμο, ο οποίος βασίστηκε κατά κόρον στους ευαίσθητους και τους ονειροπόλους κι ας έπρεπε να πεθάνουν χίλιες φορές να γίνουν παράδειγμα.
Κάντε λοιπόν σε μια άκρη παρέα όλοι εσείς οι αλάνθαστοι υπερόπτες και αφήστε τον κόσμο να ερωτεύεται, να κάνει λαθη να συγχωρεί και ζητάει συγχώρεση.
Να μένει ξάγρυπνος τις νύχτες μετρώντας λάθη και τρόπους πώς να τα διορθώσει.
Να σκέφτεται όσους έχουν ανάγκη από λίγη καλοσύνη και με όλη τους την ευχαρίστηση να την προσφέρουν.
Αφήστε τις νουθεσίες, ο κόσμος δε σώθηκε ποτέ από τους υπερόπτες, για την ακρίβεια αυτοί είναι που πάντα τον κατέστρεφαν.
