Γράφει η Σοφία Δημητρίου
Ο έρωτας δεν έρχεται να σε ολοκληρώσει. Δεν είναι το κομμάτι που σου λείπει, ούτε η απάντηση στις ατέλειές σου. Ο έρωτας σε βρίσκει όπως είσαι, σε γκρεμίζει, σε λυγίζει, και με τα θραύσματα σου φτιάχνει κάτι νέο.
Σε κάνει να κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη και να μην αναγνωρίζεις αυτό που βλέπεις. Σου παίρνει τη λογική και τη δένει κόμπο, σου ξεριζώνει τις άμυνες και σε αφήνει γυμνή μπροστά στον φόβο, στη χαρά, στη φωτιά.
Δεν είναι απλό, δεν είναι εύκολο. Σε διαλύει, σε κομματιάζει, αλλά αυτό είναι που τον κάνει αληθινό. Δεν σου δίνει την επιλογή να μείνεις ίδια. Σε αλλάζει. Σε σπρώχνει να δεις τα σκοτάδια σου, να πολεμήσεις τους δαίμονές σου, να ξαναγεννηθείς μέσα από τις στάχτες σου.
Κι εκεί, ανάμεσα στο χάος και τη δημιουργία, βρίσκεις μια νέα εκδοχή του εαυτού σου. Μια γυναίκα πιο δυνατή, πιο αληθινή, πιο γεμάτη από όσα ποτέ πίστευες πως μπορείς να γίνεις. Ο έρωτας δεν σου δίνει έτοιμες λύσεις. Σου δίνει τη δύναμη να τις βρεις μόνη σου, να φτιάξεις τον κόσμο σου από την αρχή.
Γιατί η αλήθεια είναι αυτή: δεν χρειάζεσαι κάποιον να σε ολοκληρώσει. Χρειάζεσαι κάποιον που θα σε διαλύσει για να βρεις τον εαυτό σου.
