Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
Στην ζωή σου θα μετρήσεις πολλούς ανθρώπους σε πολλούς ρόλους.
Φίλοι, έρωτες, συνεργάτες, φίλοι με προνόμια, περαστικοί, έχθροί κι αντίπαλοι.
Όσοι οι άνθρωποι τόσοι κι οι ρόλοι τους. Όσοι οι ρόλοι τους τόση και η επιρροή τους στην ζωή σου.
Θα γνωρίσεις όμως έναν άνθρωπο που δεν θα μπορέσεις να τον χαρακτηρίσεις.
Δεν θα είναι έρωτας, θα είναι κάτι παραπάνω. Δεν θα είναι φίλος, θα είναι κάτι παραπάνω.
Δεν θα είναι περαστικός, γιατί ήρθε για να μείνει.
Είναι ο άνθρωπος της ζωής σου.
Είναι εκείνος που μπροστά του δεν θα νιώσεις ποτέ την ανάγκη να φορέσεις ασπίδα.
Δεν θα νιώσεις την ανάγκη να προστατευτείς, να κάνεις δεύτερες σκέψεις και να κρατήσεις στεγανά.
Δεν θα χρειαστεί να σου πει, να τους πεις. Να εξηγήσεις τα αυτονόητα και να επεξηγήσεις τις σκέψεις, τα θέλω και τα όρια σου.
Είναι ο άνθρωπος που κοντά του η σιωπή δεν είναι αμήχανη και τα χέρια σας δεμένα είναι μια υπόσχεση και μια προσευχή από μόνη της.
Είναι ο άνθρωπος που είναι το καταφύγιο και η τρικυμία σου την ίδια στιγμή.
Είναι εκείνος που σε έχει δει στα χειρότερα σκοτάδια σου και σε έχει καμαρώσει στο πιο δυνατό φως!
Δεν θα ζηλέψει ποτέ τη χαρά σου. Δεν θα προσπαθήσει ποτέ να σε γκρεμίσει από το βάθρο σου.
Θα είναι εκεί δίπλα σου, να σου κρατάει το χέρι!
Τον άνθρωπο της ζωής σου, δεν θα τον ρισκάρεις, δεν θα τον αμφισβητήσεις, δεν θα τον προδώσεις.
Γιατί θα είναι σαν να προδίδεις τον ίδιο σου τον εαυτό.
