Γράφει η Γεώρα
Ίσως το πιο δύσκολο πράγμα που θα κληθούμε να πράξουμε είναι να αφήσουμε πίσω μας ανθρώπους και αναμνήσεις.
Σαν άνθρωποι δενόμαστε! Ανοίγουμε την ψυχή μας σε χέρια που πιστεύουμε πως αξίζουν. Τρώμε το παραμύθι ή το δημιουργούμε εμείς. Η ψευδαίσθηση της ευτυχίας είναι δελεαστική, μα κρατάει λίγο. Ωστόσο μας βοηθάει να προχωράμε μπροστά για να ανακαλύψουμε την αληθινή ευτυχία.
Κάποιες φορές ανοίγεσαι στα λάθος χέρια και εκείνα σε πληγώνουν, ίσως όχι εσκεμμένα, απλά επειδή δεν έμαθαν να αγαπούν. Και εσύ πας και τους χτυπάς αυτό τους το μειονέκτημα στο πρόσωπο. Θέλουν να σε αγκαλιάσουν αλλά δεν μπορούν. Μην τους κρατάς κακία, όσα πήραν τόσα μπορούν να δώσουν.
Μονάχα φύγε! Φύγε από κάθε ανάμνηση και κάθε άτομο που σε πονάει. Δεν μπορεί να σου δώσει όλα όσα εσύ ζητάς. Φύγε από κάθε τι που κομματιάζει το μέσα σου.
Να σε προχωράς και να σε αγκαλιάζεις!
Αξίζεις τόσα πολλά! Μην πιστέψεις το αντίθετο επειδή κάποιοι θαμπώνονται από την λάμψη σου ή επειδή δεν μπορούν να σε αγαπήσουν όπως τους αγαπάς και θέλουν να σε κάνουν να πιστέψεις το αντίθετο.
Διέγραψε να ηρεμήσει η ψυχούλα σου!
Με αγάπη, ο εαυτός σου!
Υ.Γ. Είσαι πολύ όμορφη ψυχή! Φρόντισε μια μέρα να την δεις στον καθρέφτη σου!
