Γράφει η Δέσποινα Χατζάκη
Να τα ακούτε τα παιδιά σας. Να τα αφουγκράζεστε. Να τα αγκαλιάζετε.
Ακόμα κι αν δεν το διατυπώνουν με λόγια, όλα τα παιδιά θα ήθελαν να κρατάτε τις υποσχέσεις σας. Αν υποσχεθείτε να τα ανταμείψετε, κάντε το, μα κι αν υποσχεθείτε να τα τιμωρήσετε κρατήστε και πάλι τον λόγο σας.
Να μην τα συγκρίνετε με άλλα παιδιά και μη διορθώνετε τα λάθη τους μπροστά σε άλλους. Καλύτερα όταν είναι μόνα τους.
Αφήστε τα μόνα τους να προσπαθούν να κάνουν πράγματα και μην τα κάνετε εσείς για αυτά. Έτσι θα μάθουν και θα αποκτήσουν αυτοπεποίθηση.
Να τα βοηθάτε να αναγνωρίζουν τα λάθη τους και όχι να σκαρφίζονται δικαιολογίες για να τα καλύψουν.
Να τα επιβραβεύετε και να τους χαμογελάτε. Έτσι θα μάθουν να είναι αισιόδοξα.
Όσο για τα όρια! Γονείς και δάσκαλοι, καλό θα ήταν να τα βάζουμε από νωρίς τα όρια στη σχέση μας με τα παιδιά.
Γι’ αυτό μην τους δίνετε ό,τι ζητήσουν, γιατί έτσι δοκιμάζουν μέχρι που μπορούν να φτάσουν απέναντί σας.
Το βασικότερο όλων;
Να τα αγαπάτε! Τα παιδιά που εισπράττουν πολλή αγάπη, μαθαίνουν να αγαπούν και να δίνουν με τη σειρά τους αγάπη.
Γι’ αυτό, λοιπόν, τα παιδιά και τα μάτια μας!
