Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Μην πεις ποτέ σε έναν πραγματικά ερωτευμένο τι να κάνει, μάταιος κόπος, δεν θα σε ακούσει!
Μην μιλήσεις ποτέ σε κάποιον που τον ορίζει ο έρωτας τι είναι λάθος και τι είναι σωστό, δεν έχει νόημα.
Μην κρίνεις με τα δικά σου μάτια το τι πρέπει ή δεν πρέπει να κάνει ένας ερωτευμένος, έχει άλλη κρίση, άλλη άποψη κι άλλη οπτική.
Κάποιος που έχει ερωτευτεί, παύει να είναι εσύ κι εγώ, κατάλαβέ το.
Βγαίνει εντελώς απ΄ τα δικά μας τα καλούπια. Ζει σε έναν κόσμο παράλληλο, που δεν εφάπτεται πουθενά για πουθενά με τον σκληρό ρεαλισμό που υπάρχει γύρω μας.
Κάποιος που έχει ερωτευτεί δεν μετράει κόστη, μετράει συναισθήματα. Δεν τον τρομάζει η καταιγίδα, είναι ο ίδιο καταιγίδα, θύελλα και τυφώνας. Δεν είναι γήινος, είναι ουράνιος, είναι απόκοσμος, είναι αγγελικός.
Είναι, που λες, σαν να προσπαθείς να πείσεις ένα παιδί πως δεν είναι καλό να παίζει, δεν είναι σωστό να τρέχει, δεν είναι ωραίο να γελάει.
Είναι σαν να λες σε έναν διψασμένο να μην πιει νερό, να το κρατήσει για μετά.
Σαν να μαλώνεις τον άνεμο που έχει το θράσος και φυσάει.
Για αυτό σου λέω, μην πεις ποτέ σε έναν αληθινά ερωτευμένο τι να κάνει ή να μην κάνει, με γνώμονα την λογική…
Αν έχεις έστω μια φορά στην ζωή σου ερωτευτεί, κάτσε και θαύμασε τον.
Ας τον να απολαύσει αυτήν την έκσταση, αυτό το δώρο, κι αυτήν την ευλογία που του έλαχε μπροστά του.
Πες του ένα μπράβο, που να βγαίνει απ΄ την ψυχή σου, κι ευχήσου του να το ζήσει με όλα τα κύτταρα του και με όλες τις αισθήσεις του.
Κι αν έχεις τα κότσια, παραδέξου του πόσο πολύ θα ήθελες να ήσουνα εκείνος. Πόσο πολύ ζηλεύεις τα φτερά που έχει στην πλάτη του. Πόσο πολύ μοιάζει η όψη του με τον Θεό.
Και πρόσεχε τι λέω!
Δεν σου μιλάω για καυλωμένο από καύλα, σου λέω για καυλωμένο από έρωτα.
Γιατί είναι άλλο η καύλα από ανάγκη, κι άλλο εντελώς η έξαψη του έρωτα.
Όταν θα βλέπετε λοιπόν έναν ερωτευμένο, δεν θα του κάνετε συστάσεις κι υποδείξεις, θα σκάτε όλοι σας και θα του υποκλίνεστε!
