Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη
Άκου, άκου καλά, μη κλείνεις τ’αυτιά σου. Υπάρχει λόγος που πρέπει να ακούσεις αυτούς τους ήχους, αυτές τις σειρήνες που δεν λένε να σωπάσουν. Ουρλιάζουν σαν μανιασμένες ερινύες, νιώθεις να πνίγεσαι, να μην αντέχεις άλλο αυτές τις φωνές που αντιστέκονται κάθε φορά που τις προστάζεις να σωπάσουν.
Βασανίζεσαι, απελπίζεσαι, γυρεύεις διέξοδο. Μάταια. Ξέρεις πως κανείς δεν μπορεί να ακούσει αυτά που ακούς. Οι φωνές σου έχουν γίνει δέρμα. Είναι φορές που θες να ξεσκίσεις την σάρκα σου, να ξεριζώσεις τη ψυχή σου για να σταματήσουν αυτές οι καταραμένες, οι ατίθασες φωνές. Πρέπει να αντέξεις.
Πρέπει να υποστείς αυτό το μαρτύριο για να μπορέσεις να βγεις νικήτρια και κερδισμένη.
Θα βγεις με γρατσουνιές, με πληγές, με τραύματα που μοιάζουν να μην επουλώνονται. Μην ανησυχείς, τα σημάδια ίσως σε συντροφεύουν σε όλη σου τη ζωή. Θα σου θυμίζουν συνεχώς πως σε αυτό τον πόλεμο με τις τόσες φωνές, με τα τόσα ουρλιαχτά, βγήκες νικήτρια και όχι ηττημένη.
Αυτός ο πόλεμος ήταν σιωπηλός, ήταν ο δικός σου πόλεμος και κανενός άλλου. Αυτούς τους πολέμους δεν τους ακούει κανείς άλλος παρά μόνο εσύ. Είναι από τους ισχυρότερους πολέμους. Ίσως ο πιο ισχυρός. Γιατί όταν πολεμάς με τον ίδιο σου τον εαυτό, όλες οι μάχες σου ανήκουν. Κάποιες τις χάνεις, κάποιες τις κερδίζεις.
Οι φωνές της λογικής πάντα θα πολεμάνε την πεισματάρα καρδιά, που και χίλια κομμάτια να την κάνουν, δεν λέει να σταματήσει. Ελπίζει, επιμένει, προσδοκά πως θα νικήσει τις φωνές που της φωνάζουν να βάλει τέρμα σε αυτά που την πληγώνουν.
Ξέρει πως έχουν δίκαιο και πως στο τέλος αυτές θα νικήσουν τον πόλεμο. Πρέπει να νικήσουν, γιατί αλλιώς μια καρδιά που συνεχώς ραγίζεται, κάποια μέρα δεν θα κολλάει. Θα έρθει η μέρα που θα σταματήσει να δίνει μάχες γιατί οι πληγές της θα είναι θανάσιμες.
Οι φωνές της λογικής, πρέπει να κερδίζουν όλους τους πολέμους όταν στην αντίπερα όχθη η καρδιά βρίσκεται ένα βήμα πριν τον γκρεμό. Θα σου φαίνονται ανυπόφορες στην αρχή, θα κάνεις πως δεν τις ακούς. Θα έρθει όμως η στιγμή που στον πόλεμο σου, στον πόλεμο με τον εαυτό σου θα πειστείς πως είναι οι καλύτεροι σύμμαχοι.
Δεν είναι όλοι οι πόλεμοι θορυβώδεις, κάποιοι είναι σιωπηλοί. Πολύ σιωπηλοί.
