Γράφει ο Γιώργος Καραγεώργος
Παιδιά, μη σας σοκάρω, αλλά θα σας το ακριβώς όπως το πιστεύω…
Όταν σας λέει η γυναίκα σας πως έχει “πονοκέφαλο”, να ανησυχείτε πολύ. Να ψάχνεστε με τους εαυτούς σας. Να κοιτάζεστε στους καθρέφτες σας.
“Πονοκέφαλο” έχουν κυρίως οι γυναίκες που ο σύντροφός τους τους τον προκαλεί, αλλιώς δεν έχουν τίποτα.
Γιατί όταν ένας άντρας έχει καταφέρει να γίνει αγγαρεία, όταν η παρουσία του κουράζει περισσότερο απ’ όσο λείπει, όταν κάθε κουβέντα καταλήγει σε γκρίνια, μούτρα κι ένταση, τότε ο πονοκέφαλος εμφανίζεται λες και είναι μόνιμος συγκάτοικος.
Αντίθετα, όταν μια γυναίκα ανυπομονεί να σε δει, όταν της λείπεις πριν καν φύγεις, όταν την κάνεις να γελάει, να νιώθει γυναίκα και όχι υπάλληλος της σχέσης, τότε είναι εντυπωσιακό πόσο εύκολα εξαφανίζονται όλες οι δικαιολογίες, κι όλοι οι “πονοκέφαλοι”.
Ξαφνικά δεν είναι κουρασμένη. Δεν νυστάζει. Δεν έχει διάθεση μόνο για ύπνο. Δεν την πονάει το κεφάλι. Δεν την ενοχλεί τίποτα.
Και πριν βιαστεί κάποιος να παρεξηγηθεί, προφανώς μιλάω για τις δικαιολογίες, όχι για τις πραγματικές περιπτώσεις που ένας άνθρωπος είναι άρρωστος ή υποφέρει.
Όταν λοιπόν υπάρχει πραγματική επιθυμία, ο άνθρωπος βρίσκει έναν τρόπο. Όταν δεν υπάρχει, βρίσκει μία δικαιολογία.
Και θα σου το πω και κάτι τελευταίο.
Ακόμα κι όταν μια γυναίκα έχει πραγματικά πονοκέφαλο, τις πιο πολλές φορές, το καλύτερο “φάρμακο” δεν είναι μόνο η παρακεταμόλη σε μορφή χαπιού. Είναι ένα κρεβάτι που έχει ερωτική ένταση, κι όχι την κακή ένταση της γκρίνιας. Μια αγκαλιά που την ηρεμεί. Ένα φιλί που της θυμίζει γιατί διάλεξε τον άνθρωπο που έχει δίπλα της.
Κι αν ακόμα καλύτερα, πάνω σ’ εκείνο το κρεβάτι βρίσκεται κι ένας άντρας που ξέρει να είναι εραστής, όχι μόνο με το σώμα αλλά και με το μυαλό του, τότε, πιστέψτε με, υπάρχουν στιγμές που ο πονοκέφαλος ξεχνάει μέχρι και τον λόγο που εμφανίστηκε.
