Γράφει ο Συγγραφέας, Δημήτρης Νομικός
Και είναι αυτές οι κάποιες ιδιαίτερες στιγμές, που στιγματίζουν το κορμί και αλλάζουν την ψυχή μας ανεβάζοντάς μας στους ουρανούς, καθώς ξυπνάνε μέσα της τους λησμονημένους μας Θεούς.
Όποτε τα σώματά μας εγκαταλείπονται στις αγκαλιές, μια καινούρια αλχημεία ξεχύνεται στα όργανά μας αναγκάζοντάς τα να λειτουργήσουν στο μέγιστο δυναμικό τους.
Όποτε τα στόματά μας συναντιούνται σε ένα φιλί, θύελλες σαρώνουν τα μυαλά μας αλλάζοντας για πάντα τις σκέψεις μας.
Όποτε τα βλέμματά μας συναντιούνται, χτίζονται γέφυρες που ενώνουν τις αβύσσους των ψυχών.
Όποτε δυο ανάσες ξαποσταίνουν πάνω στα γυμνά στήθη, ενώνεται ο έρωτας με το θάνατο αφήνοντας τη ζωή να εκφράσει το χορό της.
Κοίτα με να σε κοιτώ. Κράτα με να σε κρατώ.
Δεν χρειάζονται λόγια περιγραφικά αφού μπορούμε να το ζήσουμε βιωματικά. Δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο από το να θυμηθείς και να εμπιστευτείς τη φύση που κυλάει μέσα σου, και τότε, η μαγεία ξετυλίγεται.
