Γράφει η Αριάδνη Αρβανίτη.
Λένε οτι οι αγάπες του καλοκαιριού τελειώνουν με τις πρώτες φθινοπωρινές βροχές και κρατάνε λιγο!
Tοσο λιγο που σου δημιουργούν απωθημένα και αναμνήσεις τόσες όσες χρειάζεσαι για να παλεύεις τις χειμωνιάτικες νύχτες μοναξιάς σου.
Πως σε κάνουν να πιστεύεις στα παραμύθια και στα όνειρα ξανα οσο πληγωμένος κι αν εχεις υπάρξει!
Για αυτο και καθε καλοκαίρι ψάχνεις τον δικο σου έρωτα, αυτόν τον απόλυτο και τον τέλειο που θα σε κάνει να θες να τον γεύεσαι ξανα και ξανα, συνέχεια, που σαν τη θάλασσα δεν σε αφήνει να τον αφήσεις και να τον δαμασεις αλλα αντίθετα σε παρασέρνει με τα κύματα του στα βαθιά και ή σε πνιγεί ή σε μαθαίνει να κολυμπάς! Τοσο αληθινός, τοσο αμείλικτος, τοσο απόλυτος!
Ολα ή τιποτα!
Λένε πως ο έρωτας ο Καλοκαιρινός τον χειμώνα αλλάζει και μεταμορφώνεται για αυτο και οι άνθρωποι χωριζουν. Χανει την ουσία και την αίγλη του θαρρείς και οι πρώτες βροχές του σβήνουν την αλμύρα του και τον ξεπλένουν κάνοντας τον κατι αλλο, κατι πέραν απο τη φύση του, απλό νεράκι!
Πως επειδη αλλοιώνεται και φθείρεται σε κάνει να μην τον θες διπλα σου,να προτιμάς την μοναξιά σου και να απομυθοποιείς αυτο που ενα ολόκληρο καλοκαίρι θεωρούσες τέλειο – τον έρωτα σου!
Δεν ξερω αν ειναι αληθεια κατι τέτοιο ή αν φταίει κατι αλλο παντως ουτε κι εγω δεν κατάφερα να κρατησω κοντά μου ποτε κάποιον καλοκαιρινό μου έρωτα!
Πόσο μαλλον να τον παντρευτώ κιόλας!
Έμεινα όμως με εσένα κι ας μην ήσουν τετοιος!
Βλεπεις οι δυο μας γνωριστηκαμε μες στο καταχείμωνο ωστοσο αυτο που πέτυχα ειναι να σε ξανα ερωτεύομαι καθε καλοκαίρι! Ειναι να σε μεταμορφώνω εγω σε καλοκαιρινό έρωτα και να μην αφήνω τα πρωτοβρόχια να μας καταστρέψουν!
Να ζω μαζι σου την καθε εποχή σα να ειναι καλοκαίρι!
Αλλωστε εμας το καλοκαίρι σαν εποχή μας πηγαίνει καλυτερα!
LoveLetters
