Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Ζούμε σε μια εποχή που τον πρώτο ρόλο τον παίζει η εικόνα. Τι ρούχα φοράς, τι αμάξι οδηγείς, τι δουλειά κάνεις, αλλά και τι γνωριμίες έχεις. Αυτά καθορίζουν την κοινωνική σου εικόνα.
Δυστυχώς, πολύ λίγοι άνθρωποι ενδιαφέρονται για αυτά που έχεις μέσα σου. Αυτό, βέβαια, δεν είναι τωρινό. Ο Μολιέρος στον «Μισάνθρωπο» αναφέρει: «Δεν βλέπουμε τις καρδιές», εννοώντας ότι δεν δίνουμε σημασία στον εσωτερικό κόσμο κάποιου, αλλά μένουμε στην εμφάνιση.
Είναι όμως σωστή αυτή η προσέγγιση; Ο θυμόσοφος λαός λέει ότι, όταν κοιτάς το περιτύλιγμα, χάνεις την ουσία.
Η εμφάνιση, όσο ωραία και αν είναι, δεν είναι αυτή που καθορίζει έναν άνθρωπο. Μπορεί να είναι κάποιος άψογος εξωτερικά, αλλά μέσα του να έχει τόση κακία και φθόνο που όλη αυτή η ομορφιά να πηγαίνει στο βρόντο.
Το ιδανικό, βέβαια, είναι το όμορφο πρόσωπο να συνοδεύεται και από όμορφη καρδιά. Αυτό όμως είναι κάτι που σπανίζει στις μέρες μας.
Για να πεις, λοιπόν, ότι γνωρίζεις καλά έναν άνθρωπο, δεν αρκεί να κοιτάς μόνο την εικόνα. Πρέπει να παρατηρείς τη συμπεριφορά του και να δίνεις έμφαση στον χαρακτήρα του.
Η εξωτερική ομορφιά είναι κάτι το εφήμερο. Το να είσαι όμορφος όμως άνθρωπος είναι μια διαχρονική αξία. Είναι κάτι που σε κάνει να θέλεις να συναναστραφείς με τον άλλον και, γιατί όχι, να συμπορευτείς είτε σε φιλικό είτε σε ερωτικό επίπεδο.
Προσοχή, λοιπόν, στην ουσία και όχι στην εικόνα.
Ένα όμορφο πρόσωπο μπορεί να σε γοητεύσει. Μια όμορφη όμως καρδιά θα σε κρατήσει κοντά της για πάντα. Όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί το θέλεις!
