Γράφει η Αντζέλικα Θεοφανίδη
Μου είπες πως ίσως μια μέρα να σε βρει η ευτυχία.
Ένα πράγμα δεν κατάλαβες ποτέ. Η ευτυχία δεν έρχεται να μας βρει. Εμείς την βρίσκουμε.
Την αναμένεις καρτερικά, λες και θα έρθει από ταξίδι μακρινό, φορτωμένη δώρα, ευλογίες, χαρμόσυνες εμπειρίες έτοιμη να τις μοιραστεί.
Όσο εσύ την περιμένεις, αυτή βρίσκεται δίπλα σου, κάθε μέρα. Κάποιες μέρες είναι αόρατη, άλλες φροντίζει να αχνοφαίνεται η αύρα της. Υπάρχουν όμως και εκείνες οι μέρες που η παρουσία της είναι έντονη, σε γαργαλάει σε σημείο που δεν μπορείς να πάρεις ανάσα.
Μη με κοιτάς απορημένη. Η ευτυχία δεν θα έρθει να σε βρει, γιατί δεν έφυγε ποτέ. Εσύ δεν την βλέπεις, ή μπορεί να την είδες και να τη προσπέρασες μη γνωρίζοντας ποια είναι. Βλέπεις δεν μας συστήνεται και ποτέ. Της αρέσει να την ανακαλύπτουμε, να της συστηνόμαστε εμείς.
Ξέρεις ποιο είναι το πιο λυπηρό; Ότι υπάρχουν άνθρωποι που δεν της συστήθηκαν ποτέ. Περίμεναν να έρθει αυτή, όπως την περιμένεις και εσύ. Αυτή πηγαινοέρχονταν στη ζωή τους αμέτρητες φορές, αυτή όμως δεν τη πρόσεξαν.
Νόμιζαν πως θα έρθει με χρώματα φανταχτερά, επιβλητικά, πως με την άφιξη της όλα θα γίνονταν μαγικά, θα γίνονταν ευτυχισμένοι. Που να την προσέξουν, όταν το μόνο που παρατηρούσαν ήταν η μιζέρια, η γκρίνια, η μελαγχολία, η κακιά στιγμή.
Πολλές παρουσίες μαζεμένες επί καθημερινής βάσης για να προσέξεις πως και η ευτυχία βρισκόταν ανάμεσά τους. Κάποιες μέρες κρυβόταν καλά γιατί ήξερε πως δεν μπορούσε να τα βγάλει πέρα με τους μαυροφορεμένους επισκέπτες. Άλλες μέρες φρόντιζε να κάνει αισθητή την παρουσία της, διώχνοντας αυτούς τους σκοτεινούς καλεσμένους.
Η ευτυχία είναι το χαμόγελο που σκας όταν βλέπεις ένα αγαπημένο σου πρόσωπο. Είναι η στιγμή που αγκαλιάζεις την μάνα σου, που τρως το αγαπημένο σου παγωτό, που τραγουδάς με την ψυχή σου και ας είσαι ό,τι πιο παράφωνο υπάρχει.
Η ευτυχία που περιμένεις δεν είναι προορισμός, είναι στιγμές σκορπισμένες σε ανθρώπους, καταστάσεις, κουβέντες, ματιές. Νιώθεις πλήρης σε πολλές στιγμές της ζωής σου αλλά δεν το αντιλαμβάνεσαι. Η ευτυχία δεν είναι μια μόνιμη κατάσταση. Θα πονέσεις, θα κλάψεις, θα γελάσεις, θα ξανά πονέσεις.
Τότε και μόνο τότε θα συνειδητοποιήσεις πως η ευτυχία είναι εκείνες οι στιγμές που νιώθεις πλήρης γιατί το επιλέγεις. Όταν οι μέρες είναι γκρίζες, μαύρες, να φροντίζεις να αφήνεις την ηλιαχτίδα της ευτυχίας να λάμψει. Εκεί που κλαις, πάρε αγκαλιά το σκυλί σου, μαγείρεψε το αγαπημένο σου φαγητό, πάρε τηλέφωνο τη φίλη σου.
Ναι, αυτές είναι οι στιγμές ευτυχίας. Στιγμές όχι προορισμός. Όλοι μας η ζωή είναι στιγμές. Ευτυχίας, πόνου, θλίψης, χαράς. Φρόντισε όμως οι στιγμές ευτυχίας να είναι περισσότερες γιατί το να είσαι ευτυχισμένος είναι επιλογή.
