Γράφει η Πράξια Αρέστη
Μία παλιά σουηδική παροιμία λέει: “Η ζωή χωρίς Έρωτα, είναι σαν Χρόνος χωρίς καλοκαίρι”.
Γίνεται να απουσιάζει το καλοκαίρι από τη ζωή μας; Σκεφτείτε να είχαμε μόνο τρεις εποχες. Χειμώνα, Φθινόπωρο, Άνοιξη και πάλι απ’ την αρχή. Δε λέω, κάθε εποχή έχει τις δικές της ομορφιές, όμως, πόσα θα χάναμε αν χάναμε το καλοκαίρι;
Αν είχαμε ένα ουρανό συνεχώς γκρίζο, συννεφιασμένο ή βροχερό; Αν δεν μπορούσαμε να βάλουμε το σορτσάκι μας και τις ανάλαφρες μπλούζες που μας δίνουν μία αίσθηση ελευθερίας; Αν δεν απολαμβάναμε ένα ζουμερό καρπούζι, ένα γευστικό παγωτό ή ένα κοκτέιλ με φίλους δίπλα από την παραλία.
Αν δεν μπορούσαμε να πάμε παραλία, να κάνουμε βουτιές και να νιώθουμε την άμμο και την αλμύρα στο πρόσωπό μας. Δε θα πεθυμούσαμε ούτε το χειμώνα. Η ζωή μας θα ήταν μονότονη και βαρετή. Σχεδόν μουντή και κλειστοφοβική.
Ε, το ίδιο είναι και η ζωή χωρίς έρωτα, χωρίς αγάπη. Δεν έχει χρώματα. Δεν έχει διαλείμματα και διακοπές του μυαλού. Δεν ξεκουράζεται πραγματικά, δε χαλαρώνει και μέσα μας κατοικεί συνεχώς το αίσθημα ότι κάτι μας λείπει.
Όπως δεν μπορούμε να φανταστούμε ένα χρόνο χωρίς καλοκαίρι το ίδιο ισχυεί και για τον έρωτα. Είμαστε πιο όμορφοι όταν βρισκόμαστε ξυπόλυτοι, σε κάποια παραλία με τον ήλιο να περιλούζει το πρόσωπό μας και τα κύματα να χαϊδεύουν τα πόδια μας.
Είμαστε πιο όμορφοι όταν βρισκόμαστε αναμαλλιασμένοι στην αγκαλιά αυτού που αγαπάμε κι όταν βλέπουμε τον εαυτό μας μέσα από τα μάτια του που καθρεφτίζεται ήρεμος και χαμογελαστός.
Ποιος αρνείται τις καλοκαιρινές διακοπές; Ποιος αρνείται τον έρωτα; Μόνο κάποιος που δεν μπορεί να τα έχει. Και τι μεγάλη δυστυχία να δουλεύεις Αυγούστο, όπως και το να πορεύεσαι μόνος χωρίς τον έρωτα της ζωής σου.
Ο έρωτας είναι δωρεάν, η θάλασσα κι ο ήλιος είναι ευτυχώς ακόμη δωρεάν. Γεμίζουμε συναισθήματα από αυτά και λυπόμαστε όταν τα χάνουμε. Είναι από τις λίγες ευτυχίες που δε χρειάζεται να έχουμε πολλά για να τις έχουμε.
Και είναι από τις ευτυχέστερες ευτυχίες που μπορούμε να νιώσουμε. Γι’ αυτό και στο τέλος του Αυγούστου η αποήτευση είναι τεράστια. Γι’ αυτό και μετά από ένα χωρισμό πονάμε τόσο.
Θέλουμε, λοιπόν, μεγάλα καλοκαίρια, τη θάλασσα στα πόδια μας και τον έρωτα στα χέρια μας.
