Γράφει η Ειρήνη Αντωνάκη.
Υπάρχουμε και εμείς, οι άνθρωποι που δεν ανοιγόμαστε εύκολα μα, άμα το κάνουμε, το κάνουμε αληθινά.
Είμαστε και εμείς που δεν εξωτερικεύουμε τα συναισθήματά μας μα, αν το κάνουμε, το κάνουμε δυνατά.
Γελάμε δυνατά, κλαίμε δυνατά, φωνάζουμε δυνατά και για να φτάσουμε σε εκείνη τη στιγμή, έχουμε παλέψει πολύ. Για να μας ανοίξουμε, δώσαμε βουβές μάχες και ματώσαμε για να επουλώσουμε τις πληγές μας.
Να μας αγκαλιάζετε διότι αυτό χρειαζόμαστε.
Να μας ρίχνετε ένα χαμόγελο, από αυτά μωρέ, τα μεγάλα, τα αληθινά.
Δεν μας είναι εύκολο και όταν το κάνουμε, νιώθουμε περίεργα.
Να μας αγαπάτε λίγο παραπάνω τότε, γιατί καταφέραμε να φανερώσουμε την πιο κρυφή πλευρά του εαυτού μας.
