Γράφει η Θεανώ Διολή.
Αν δεν βοηθήσω εγώ τον εαυτό μου να βγεί από το αδιέξοδο κανείς δεν πρόκειται να με βοηθήσει.
Φυσικά και η κολλητή μου θα είναι εκεί να με στηρίξει. Έτσι κι αλλιώς θα είναι το μόνο τηλέφωνο που θα θέλω να κάνω και το μόνο πρόσωπο που θα θέλω να δω.
Εννοείται πως θα είναι εκεί και ο συντροφός μου να μ΄αγκαλιάσει, να με φιλήσει, να πάμε βόλτα. Δε θα είναι αυτός που θα του πω πόσο χάλια είμαι, θα είναι όμως αυτός που άθελά του και χωρίς να το ξέρει θα με κάνει να νιώσω για λίγο καλύτερα.
Και οι γνωστοί μου και οι συνλαδελφοι και όλοι εκεί θα είναι εκεί για να περάσει ή ώρα με συζητήσεις, γέλια και προβληματισμούς.
Όμως στο τέλος θα μένω πάντα με τον εαυτό μου. Εγώ και αυτός, οι δυο μας αντιμέτωποι να λύσουμε τα θέματα μας. Να βάλουμε κάτω τις αγωνίες μας, τα ερωτήματά μας, τις καταθλίψεις μας!
Ναι φυσικά και θα κλάψουμε, φυσικά και θα φωνάξουμε, φυσικά και θα αδειάσουμε όλο το μπωλ με το παγωτό. Θα γυρίζουμε σαν τα ζόμπι αύπνοι όλη τη νύχτα, θα μας βλέπουμε στον καθρέφτη και θα κάνουμε γκριμάτσες αποδοκιμασίας. Θα μπαίνουμε στο ντουζ και θ΄αφήνουμε το νερό παγωμένο να τρέχει επάνω μας μπας και ξυπνήσουμε από τον λίθαργο της θλίψης που (ίσως ανεξήγητα?) επιμένει να σφίγει τον λαιμό μας με εκείνο τον κόμπο των λυγμών.
Οι δύο μας λοιπόν εαυτέ μου πρέπει να τα βρούμε, τώρα που αδειάσαμε το μπωλ με το παγωτό, τώρα που τα μάτια μας έχουν μαύρους κύκλους από τη αϋπνία και τα κλάματα, τώρα που το νερό έπεσε παγωμένο πάνω μας και ξύπνησε τη συνείδησή μας.
Εσύ και εγώ λοιπόν πρέπει να τα βρούμε, να κάνουμε ανακωχή, να σταματήσουμε να πολεμάμε μεταξύ μας.
Ας τα βάλουμε όλα κάτω και ας προσπαθήσουμε να εκλογικεύσουμε την κατάσταση. Φέρε χαρτί και μολύβι.
Λοιπόν έχουμε και λέμε:
Υγεία μια χαρά!
Δουλειά επίσης!
Σχέση φτου να μη μας ματιάσω!
Φίλοι, νιώθει ευλογημένη που λέει και το status στο facebook!
Αρα τι έχουμε, τι δε μας πάει καλά εαυτέ μου και γκρινιάζουμε, και μιζεριάζουμε και αχ και βαχ και αντε μη σου πω τίποτα τωρα!
Τίποτα δεν έχουμε, μικροπράγματα ίσως που όλα αντιμετωπίζονται, τίποτα ανίκητο!
Τίποτα και κανείς δε μας φταίει, εμείς οι δύο πρέπει να τα βρούμε!
Άκου λοιπόν μόνο έγω μπορώ να σε βοηθήσω και μόνο εσύ μπορείς να με βοηθήσεις, Είναι όλοι δίπλα μας και όλοι μαζί μας αλλά στο τέλος μόνο εσύ και εγώ. Είχαμε τις απώλειές μας, δε λέω μας στοίχησαν πολύ και δεν θα σταματήσουν ποτέ να μας στοιχήζουν.
Ομως δεν πάει άλλο! Πρέπει να συνέλθεις, τέλος!
Σηκώνεσαι τώρα από το κρεββατι που έχει πάρει πια το σχήμα του σωματός σου, βάζεις τη φόρμα σου και πας για γυμναστική, αεροβική γυμναστική! Η ένταση της άσκησης θα διώξει όλη την αρνητική ενέργεια!
Ντους παγωμένο μετά να σφίξουν τα…ναι ναι ξερεις ποια να σφίξουν.
Στο μπλέντερ όλα τα φρούτα μαζί και το γιαούρτι, τέλειο το smoothie!
Ντύνεσαι, βάλε όποιο ρούχο σου φτιάχνει πιο πολύ τη διάθεση, ναι εκείνο το ωραίο γαλάζιο φόρεμα και ας σε σφίγγει λίγο.
Κινητό, τσάντα, κλειδιά και βόλτα να σε χτυπήσει ο αέρας και ας είναι και ζεστός, να σε δει ο ήλιος κι ας είναι και καυτός!
Τέλος οι δικαιολογίες, τέλος η μιζέρια, τέλος η κατάθλιψη!
Wake up ρε εαυτέ μου!
Η ζωη (δεν) περιμένει, τρέχει και σε θέλει μαζί της!
Όλοι είναι δίπλα μας, όλοι είναι μαζί μας, αλλα΄μόνο εσύ μπορείς να με βοηθήσεις, μόνο εγώ μπορώ να σε βοηθήσω να βγούμε από το αδιέξοδο, ‘
Αντε πάμε!
LoveLetters
