Γράφουν ο “Ανώνυμος” και η Ρία
Το τελος:
Μου είπες πως δεν είσαι για εμένα…
Πως δεν μπορείς να με κάνεις ευτυχισμένη..
Πως μου αξίζει κάτι καλύτερο…
Σου μιλούσα και δεν άκουγες..
Άραγε αναρωτιόμουν, είναι κάποια δικαιολογία ή όντως έκανα κάτι λάθος και δεν σου έδειξα πόσο ευτυχισμένη είμαι μαζί σου…
Έκλαιγες και ένιωθα το τέλος όλο και να πλησιάζει..
Άκουγα κάθε σου λέξη και έψαχνα ελπίδες… Προσπαθούσα να αντικρούσω κάθε σου αρνητικό συναίσθημα και να σου δείξω τα όμορφα της σχέσης μας, όμως είχες πάρει την απόφαση σου και αυτή σου η φράση ήταν κάθε φορά στο τέλος κάθε πρότασης…
“Θα δεις σε λίγο καιρό θα είσαι πολύ καλύτερα χωρίς εμένα, μην μου στεναχωριέσαι, σ’αγαπάω “.
Και τώρα που πέρασε καιρός γιατί νιώθω χειρότερα;
Γιατί η τελευταία φράση που μου είπες ήταν ψέμα;
Δεν είμαι καλύτερα, μου λείπεις.
Ήσουν ότι καλύτερο για εμένα.
Ήσουν;
Είσαι;
Θα γίνεις; Σ’αγαπώ.
Δε θέλω να τελειώσει το παραμύθι μας..
