Γράφει η Σοφία Σοφιανίδου
Δεν ξέρω πώς να στο πω χωρίς να ακουστεί μικρότερο απ’ αυτό που νιώθω. Από τη στιγμή που μπήκες στη ζωή μου, τίποτα δεν έμεινε ίδιο. Δεν ήρθες για να γεμίσεις κενά ή για να διώξεις τη μοναξιά μου. Δεν ήρθες απλώς για να προσθέσεις μερικές όμορφες στιγμές στο άλμπουμ των αναμνήσεών μου. Ήρθες για να γίνεις το άλμπουμ ολόκληρο. Το κέντρο της ζωής μου. Η ανάσα που δίνει ρυθμό στις μέρες μου.
Όταν σε κοιτάζω, νιώθω πως βλέπω τον κόσμο πιο καθαρά. Σαν να βρήκα επιτέλους τον προορισμό μου, ενώ τόσα χρόνια περπατούσα χωρίς κατεύθυνση. Το βλέμμα σου είναι η ασφάλειά μου, η φωτιά μου και η γαλήνη μου μαζί. Πώς γίνεται ένας άνθρωπος να χωράει τόσες αντιφάσεις και να τις κάνει να μοιάζουν τόσο φυσικές; Εσύ το καταφέρνεις.
Κάποτε πίστευα πως ο έρωτας είναι απλώς πάθος, μια σπίθα που ανάβει και κάποτε σβήνει. Μα μαζί σου έμαθα πως είναι και κάτι παραπάνω. Είναι μια φλόγα που καίει αλλά και ζεσταίνει. Μια φωτιά που με τυλίγει όχι για να με καταστρέψει, αλλά για να με προστατεύσει από το κρύο του κόσμου. Μαζί σου έμαθα τι θα πει να ανήκεις. Να μη φοβάσαι να αφεθείς, να μη ντρέπεσαι να δείξεις την πιο αληθινή εκδοχή του εαυτού σου.
Δεν ήσουν ποτέ μια «παρένθεση». Δεν μπήκες για λίγο και μετά να φύγεις. Είσαι η πιο σίγουρη επιλογή της ζωής μου. Η αρχή, η μέση και το τέλος κάθε μου ιστορίας. Και δεν το λέω από αδυναμία. Το λέω από επιλογή. Σε διαλέγω κάθε μέρα, σε διαλέγω σε κάθε σκέψη μου, σε διαλέγω ακόμα και στα όνειρά μου.
Τα βράδια που δεν είσαι δίπλα μου μοιάζουν ατελείωτα. Οι ώρες χωρίς εσένα με βαραίνουν. Μα μόλις νιώσω την παρουσία σου, όλα γίνονται ξανά ανεκτά. Δεν είσαι κάποιος που απλώς μου φτιάχνει τη μέρα. Είσαι ολόκληρη η μέρα μου. Ο λόγος που ανοίγω τα μάτια μου το πρωί και ο ψίθυρος που με νανουρίζει το βράδυ.
Κι αν ποτέ με ρωτήσουν γιατί, η απάντηση είναι απλή. Γιατί σε σένα βρήκα όλα όσα έψαχνα χωρίς να το ξέρω. Τη γαλήνη που ποθούσα στις καταιγίδες μου, τη φωτιά που άναψε ξανά την ψυχή μου, την τρυφερότητα που διψούσα να πάρω και τη δύναμη που δεν πίστευα ότι θα βρω σε έναν άλλον άνθρωπο. Σε σένα βρήκα το σπίτι που έψαχνα χρόνια μέσα μου και δεν το αναγνώριζα.
Γιατί εσύ δεν είσαι κάποιος που μπήκε στη ζωή μου για να περνάω τον χρόνο μου. Είσαι αυτός που η ζωή μου θέλω να κινείται γύρω του.
