Γράφει η Δανάη Χριστοδούλου
Μην ψάχνεις άλλο τις απαντήσεις.
Δεν ήταν ότι δεν του έλειπες.
Δεν ήταν ότι δεν του έκανες.
Δεν ήταν ότι δεν υπήρχαν στιγμές που σε κοίταξε και σκέφτηκε πως ίσως να ήσουν αυτό που έψαχνε.
Ήταν ότι δεν σε ήθελε αρκετά.
Ήταν ότι σε ήθελε μέχρι εκεί που δεν τον δυσκόλευες.
Μέχρι εκεί που η παρουσία σου δεν έμπαινε εμπόδιο στις δικές του ανάγκες.
Μέχρι εκεί που δεν του ζητούσες πολλά, που δεν τον ανάγκαζες να προσπαθήσει, που δεν του ζητούσες να βγει από τη βολή του.
Γιατί η αληθινή αγάπη απαιτεί δουλειά.
Απαιτεί να παλέψεις, να ρισκάρεις, να αφήσεις πίσω σου το “βολικό” για να χτίσεις κάτι που αξίζει.
Και εκείνος δεν ήθελε να προσπαθήσει.
Ήθελε απλά να σε έχει εκεί.
Να ξέρει ότι σε κάποιον κόσμο, σε κάποια πραγματικότητα, ήσουν διαθέσιμη γι’ αυτόν.
Όχι να σε διεκδικήσει.
Όχι να σε κρατήσει.
Όχι να σε τιμήσει.
Αλλά να ξέρει πως αν σε χρειαστεί, θα είσαι εκεί.
Σου είπε «σ’ αγαπάω» – και ίσως να το εννοούσε.
Αλλά σ’ αγαπούσε με τρόπο δειλό.
Με τρόπο βολικό.
Με τρόπο που δεν έμπαινε στη διαδικασία να σε χάσει.
Γιατί κάποιοι άνθρωποι αγαπούν μέχρι εκεί που δεν χρειάζεται να δώσουν περισσότερα.
Μέχρι εκεί που δεν τους πιέζει η αγάπη να εξελιχθούν.
Μέχρι εκεί που εσύ καλύπτεις όλα τα κενά, αλλά αυτοί δεν δίνουν τίποτα πίσω.
Και μετά αναρωτιέσαι.
Γιατί ενώ σου έλεγε πως είσαι ξεχωριστή, δεν έκανε τίποτα για να μείνεις;
Γιατί ενώ σου είπε πως δεν έχει γνωρίσει ποτέ καμία σαν εσένα, δεν έκανε ούτε ένα βήμα για να μη σε χάσει;
Γιατί πολύ απλά δεν ήσουν η προτεραιότητά του.
Ήσουν η επιλογή του μέχρι εκεί που δεν του κόστιζες τίποτα.
Μέχρι εκεί που δεν χρειαζόταν να κάνει θυσίες.
Και ξέρεις κάτι;
Δεν θέλεις να είσαι αυτό για κανέναν.
Δεν θέλεις να είσαι το “όσο με βολεύει”.
Δεν θέλεις να σε αγαπούν μέχρι εκεί που δεν τους δυσκολεύεις.
Θέλεις κάποιον που να μπορεί να σε αντέξει ολόκληρη.
Κάποιον που να μη φοβάται να κάνει βήματα μπροστά.
Κάποιον που δεν αγαπάει μόνο όταν είναι εύκολο.
Και αυτός, δεν ήταν αυτός ο κάποιος.
Οπότε μη σκας.
Δεν είναι ότι δεν σ’ αγαπούσε.
Απλά σε ήθελε μέχρι εκεί που τον βόλευε.
Και αυτό, δεν ήταν ποτέ αρκετό.
