Γράφει η Κατερίνα Μαυρίδου
Δεν έχεις δικαίωμα να μου ζητάς την υπέρβαση όταν εσύ δεν τολμάς να κάνεις το δικό σου βήμα.
Μιλάμε για την πραγματική αλλαγή, για τη μεταμόρφωση, για το να αφήνεις πίσω σου τα «δεν μπορώ» και τις δικαιολογίες. Δεν είναι απλώς μια φράση για να πετάμε στο αέρα. Είναι μια υπόσχεση προς τον εαυτό μας και προς αυτό που υποτίθεται πως είμαστε.
Όταν μου λες «έλα να γίνουμε καλύτεροι μαζί», είμαι εδώ να σε ακούσω, να σε στηρίξω, αλλά και να σε κοιτάξω στα μάτια και να σου πω: “Δείξε μου πρώτα πως μπορείς να υπερβείς τους δικούς σου φόβους, τις αδυναμίες σου, το παρελθόν σου.”
Δεν μπορώ να σε ακολουθήσω σε μια διαδρομή όπου οι δικές σου αποφάσεις μένουν στη σκιά του «δεν είμαι έτοιμος» ή του «δεν θέλω να ρισκάρεις». Κάθε στιγμή που δεν παίρνεις πρωτοβουλίες, είναι μια στιγμή που το “μαζί” μας χάνει τη δύναμή του.
Ξέρω πως η αλλαγή είναι δύσκολη και συχνά ο κόσμος γύρω μας επιβάλλει να μείνουμε στην άνεσή μας, αλλά η υπέρβαση ξεκινάει από μέσα σου. Όταν δείχνεις πως δίνεις προτεραιότητα στο “μαζί”, όταν αντιμετωπίζεις τα δικά σου “δεν μπορώ” και δείχνεις ότι έχεις τη δύναμη να μεταμορφωθείς, τότε νιώθω πως αξίζει να δώσω τον εαυτό μου σε εμάς.
Αυτή η σχέση δεν είναι για τους χλιαρούς, για αυτούς που φοβούνται να ρισκάρουν. Είναι για εκείνους που είναι διατεθειμένοι να ανεβάσουν το δικό τους επίπεδο, για να δημιουργήσουμε κάτι αληθινό, δυνατό και ζωντανό.
Δεν έχεις δικαίωμα να μου ζητάς την υπέρβαση όταν εσύ δεν την κάνεις. Δείξε μου πρώτα ότι αξίζεις το “μαζί” μας, δείξε μου ότι είσαι έτοιμος να πάψεις να περιμένεις και να αρχίσεις να ζεις πραγματικά. Και τότε, ίσως, μπορούμε να ανεβούμε μαζί, πέρα από τα όρια που βλέπει η λογική..
