Γράφει ο Chico
Δεν ήρθες στη ζωή μου για να είσαι απλώς μια παρουσία. Δεν ήρθες για να με συμπληρώσεις, γιατί ποτέ δεν έψαχνα κάποιον να συμπληρώσει τα κενά μου.
Ήρθες για να ταρακουνήσεις ολόκληρο το είναι μου.
Για σένα, δεν κρατιέμαι στο «λίγο». Δίνω τα πάντα ή τίποτα.
Γίνομαι φάρος όταν χάνεσαι. Πατρίδα όταν ψάχνεις κάπου να ανήκεις. Βράχος όταν όλα γκρεμίζονται γύρω σου.
Για σένα, κατάλαβα ότι δεν έχει σημασία η δύναμη που δείχνω στον κόσμο. Σημασία έχει το πώς λυγίζω μπροστά σου και δεν ντρέπομαι για αυτό.
Για σένα, δεν είμαι απλώς άντρας. Είμαι σύντροφος, είμαι στήριγμα, είμαι εκεί όταν όλοι οι άλλοι φεύγουν.
Δεν κάνω πίσω όταν τα πράγματα δυσκολεύουν. Πολεμώ, παλεύω, αντέχω. Γιατί εσύ δεν είσαι ένας απλός άνθρωπος στη ζωή μου. Είσαι ο λόγος που η ζωή μου έχει άλλη βαρύτητα.
Για σένα, γίνομαι θάλασσα. Άλλοτε ήρεμη, άλλοτε φουρτουνιασμένη, αλλά πάντα βαθιά. Γίνομαι αυτός που μπορείς να στηριχτείς, αυτός που μπορεί να αντέξει το βάρος σου όταν κουράζεσαι.
Αν πρέπει να γίνω κάτι περισσότερο, θα το κάνω. Αν πρέπει να αλλάξω, να εξελιχθώ, να δυναμώσω, θα το κάνω. Γιατί αν ένας άντρας δεν μπορεί να γίνει καλύτερος για τη γυναίκα που έχει δίπλα του, τότε ποιο το νόημα;
Για σένα, μπορώ να σταθώ σαν βράχος. Αλλά μπορώ και να λυγίσω.
Μπορώ να κλάψω ένα βράδυ στον ώμο σου. Γιατί ξέρω πως για μια ζωή, θα έχεις τον δικό μου για να ακουμπήσεις.
Για σένα, δεν φοβάμαι.
Γιατί όσο δυνατός κι αν δείχνω στον κόσμο, μπροστά σου είμαι ο πιο αδύναμος άνθρωπος στη γη.
Και το να είμαι αδύναμος μαζί σου, είναι η μεγαλύτερη δύναμή μου.
