Γράφει η Μπάρμπυ Κορμαρή
Μην περιμένεις την κατάλληλη στιγμή, για να ζήσεις όπως ονειρεύεσαι. Μην αναλώνεσαι σε δεύτερες σκέψεις, μην ψάχνεις τις σωστές προϋποθέσεις, μην χάνεις χρόνο περιμένοντας ένα σημάδι, που δεν έρχεται ποτέ. Τα όνειρα ξεθωριάζουν, όταν δεν τα κυνηγάς. Μικραίνουν, όταν διστάζεις. Θυμώνουν, όταν δεν τα διεκδικείς.
Μην περιμένεις, σου λέω… Η ζωή ανήκει σ’ εκείνους που τολμούν. Εκείνους, που παίρνουν μια βαθιά ανάσα και μπαίνουν με χίλια στη μάχη. Εκείνους, που όσο κι αν φοβούνται, δεν σταματούν μπροστά στα εμπόδια. Εκείνους, που όσες φορές κι αν πέσουν, άλλες τόσες θα σηκωθούν, θα τινάξουν τη σκόνη από πάνω τους και θα συνεχίσουν. Εκείνους, που όσες τρικλοποδιές κι αν τους βάλεις, θα γελάσουν και θα προχωρήσουν παρακάτω.
Θέλει τόλμη η ζωή, ακούς; Θέλει ρίσκο, θέλει θράσος, θέλει τσαμπουκά. Θέλει να κάνεις όνειρα μεγάλα, γιατί αλλιώς δεν είναι όνειρα. Θέλει να ξεκινάς μια διαδρομή, ακόμα κι αν δεν ξέρεις που θα σε βγάλει. Δεν έχεις μάθει πια, πως δεν υπάρχουν εγγυήσεις στη ζωή; Σε κάθε στροφή σε περιμένουν νέες εμπειρίες κι οι ευκαιρίες είναι εκεί, αρκεί να τις αρπάξεις.
Να την αγαπάς τη ζωή. Κι αν έχει ζόρια, δεν πειράζει. Εσύ χαμογέλα. Χαμογέλα, ακόμα κι όταν όλα πάνε στραβά. Χαμογέλα, ακόμα κι όταν όλα φαντάζουν μάταια. Χαμογέλα κι ετοιμάσου για μια ακόμα μάχη, για μια ακόμα μικρή νίκη. Μην συμβιβάζεσαι με τίποτα μέτριο. Το μέτριο είναι για τους δειλούς. Εσύ να παίρνεις το λίγο και να το κάνεις πολύ. Να δίνεις ζωή στο τίποτα, να δίνεις αξία στο ασήμαντο.
Μην περιμένεις τη μεγάλη στιγμή. Κάθε στιγμή αξίζει, αρκεί να ξέρεις να τη ζεις. Κι είσαι εσύ που θα την κάνεις μεγάλη, γιατί ελπίζεις, νιώθεις, αγαπάς. Με μια κουβέντα, ένα χάδι, μια αγκαλιά μπορείς να αλλάξεις τον κόσμο γύρω σου. Αρκεί να νιώσεις, να δώσεις, να δοθείς.
Τι περιμένεις, λοιπόν, για να ζήσεις; Τα όνειρα που έκανες, είναι εκεί έξω και σε προκαλούν να τα κυνηγήσεις. Κι η απόφαση είναι δική σου. Πάμε, λοιπόν! Τώρα! Γιατί αν μπορείς να το ονειρευτείς, μπορείς και να το ζήσεις!
