Γράφει η Μαρίνα Κρητικού
Τα τελευταία χρόνια η καθημερινότητα και οι ρυθμοί της ζωής μας είναι τόσο πιεστικοί, που έχουμε καταλήξει να ζούμε σαν καλοκουρδισμένα ρομπότ. Από τη στιγμή που ανοίγουμε τα μάτια μας το πρωί μέχρι τη στιγμή που θα έρθει η ώρα να τα ξανακλείσουμε, μοιάζει σαν να μπαίνουμε στον αυτόματο.
Σαν υπνωτισμένοι ξεκινάμε τη ρουτίνα μας, μην μπορώντας πολλές φορές να εντοπίσουμε ακόμα και έναν πόνο στο σώμα μας, αλλά τελικά να συνειδητοποιήσουμε ότι τον νιώθουμε αργά το απόγευμα όταν θα έχει ήδη γίνει πιο έντονος.
Με δεδομένο αυτούς τους ρυθμούς, αν κάτσουμε να αναρωτηθούμε: “Πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανες κάτι για πρώτη φορά;” ποια απάντηση άραγε θα δίναμε; Πολύ πιθανό να διαπιστώναμε ότι έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που δοκιμάσαμε κάτι καινούριο. Η τελευταία φορά που κάναμε κάτι διαφορετικό που πραγματικά το θέλαμε ήταν πολύ καιρό πριν, ίσως και χρόνια πίσω. Τι είναι αυτό άραγε που μας κάνει και παραιτούμαστε και βουλιάζουμε στην καθημερινότητα;
Η ρουτίνα και οι ξέφρενοι ρυθμοί στους οποίους ζούμε, μοιάζουν σαν μια δίνη που παρασέρνει ό,τι βρει στο πέρασμα της και φαντάζει αδύνατον να μην μας ρουφήξει κι εμάς. Αποτέλεσμα όλων των παραπάνω είναι να μένουμε στα ίδια και τα ίδια χωρίς αλλαγή και χωρίς να μπορούμε να φορτίζουμε από πουθενά τις μπαταρίες μας. Αδειάζουν και εμείς μην έχοντας αποθέματα παραδινόμαστε στη ροή του ποταμού της ζωής. Αυτό όμως ονειρευτήκαμε; Να πάμε όπου μας πηγαίνει ο άνεμος χωρίς τη δική μας ενεργό συμμετοχή;
Μήπως ήρθε η στιγμή που όπως λέει και ο λαός μας “έφτασε ο κόμπος στο χτένι” και θα πρέπει κάτι πιο δραστικό να κάνουμε ώστε να βγούμε από το βάλτο και να αρχίζουμε πάλι να ξαναγεμίζουμε τις μπαταρίες μας; Ίσως να έχει νόημα να ξεκινήσουμε από το να βρούμε τι θα ήταν αυτό που θα μπορούσαμε μετά από πολύ καιρό να κάνουμε κάτι για πρώτη φορά. Κάτι που ίσως σκεφτόμαστε καιρό τώρα, αλλά δεν το έχουμε τολμήσει ακόμα.
Κάτι που πραγματικά θα μας γέμιζε και θα μας έδινε νέα ώθηση για να αντιμετωπίσουμε τη δύσκολη καθημερινότητα, η οποία δεν αλλάζει, αλλά γίνεται πιο υποφερτή αν έχεις βρει τρόπους να την εξισορροπήσεις. Αξίζει τουλάχιστον να το προσπαθήσουμε!
