Γράφει η Νένα Παπαδοπούλου
Τι είναι αγάπη τελικά;
Αναρωτηθήκατε ποτέ πόσοι από όσους «σας αγαπάνε», το κάνουν όντως;
Αγάπη σίγουρα δεν είναι οι λέξεις. Οι λέξεις σου δίνουν μια στιγμιαία ασφάλεια, μια αυτοπεποίθηση και ένα χαμόγελο αλλά στο τέλος χάνονται πίσω από πράξεις που τις ακυρώνουν. Είναι σαν τα φύλλα του φθινοπώρου που γεμίζουν χρώματα τα δέντρα, με ένα αεράκι ταξιδεύουν στον ουρανό αλλά στο τέλος πάντα πέφτουν σε μια γωνιά και σαπίζουν χάνοντας την ομορφιά τους.
Αγάπη είναι εκείνο που βγαίνει χωρίς να σε ρωτήσει, χωρίς να προλάβεις να το σκεφτείς ή να το επεξεργαστείς, απευθείας από την καρδιά. Καλύπτει μυαλό και λογική, εμφανίζεται σε δύσκολες και εύκολες στιγμές, γεμίζει την ψυχή και δεν μπορεί να προσποιηθεί.
Αγάπη είναι η αγκαλιά μετά από τα δάκρυα, η κουβερτούλα που σε σκεπάζει μόλις σε πάρει ο ύπνος, η μυρωδιά από τα χνώτα που σου έχει γίνει απαραίτητη.
Είναι ένα «κάτσε αγάπη μου, θα το κάνω εγώ» και ας είσαι πτώμα από την δουλειά.
Αγάπη είναι ο πρωινός καφές και η βραδινή καληνύχτα που δεν μπορείς να μοιραστείς με κανέναν άλλον, είναι το ποτήρι το κρασί που όταν το πίνετε μαζί τα μαλακώνει όλα, είναι ένα χαμόγελο και ένα «όλα θα πάνε καλά» ακόμα και αν ξέρεις ότι δεν είναι έτσι.
Αγάπη είναι η αλήθεια που δεν μπορείς να κρύψεις.
Είναι το φως στο σκοτάδι, μια ηλιαχτίδα μες στην καταιγίδα, μια γλυκιά γεύση μετά την πίκρα του καφέ, μια ειρήνη μες στον πόλεμο, μια νηνεμία μες στην τρικυμία και μια ελπίδα μες στην απελπισία.
Γιατί όταν αγαπάς και σε αγαπάνε είσαι γεμάτος, δεν φοβάσαι, δεν απελπίζεσαι και παλεύεις με ότι σου συμβεί με μια εσωτερική δύναμη που όλα τα νικά.
Πηγή ενέργειας, έμπνευσης, δύναμης και ευτυχίας, η αγάπη.
Την αξίζουμε όλοι μας την αγάπη, αλλά για να την πάρουμε πρέπει να την δώσουμε πρώτα! Μην την λυπάστε λοιπόν, χαρίστε την και να θυμάστε αγάπη και εγωισμός δεν πάνε ποτέ πακέτο!
Αγαπώ σημαίνει σε βάζω πάνω από μένα, αλλιώς μόνο λέω ότι σ’ αγαπώ.
Καλό μας ήρθε ο μήνας της αγάπης με αληθινές σκέψεις και ακόμα πιο αληθινές πράξεις που θα την εκφράσουν.
