Γράφει η Ελένη Τσακίρη
Όποιος αγαπά επιστρέφει, ή μήπως δεν φεύγει ποτέ;
Δύσκολο να απαντήσει κανείς και οι απόψεις διίστανται, μιας και κάθε περίπτωση είναι διαφορετική.
Συνήθως όταν αγαπάς όμως, δύσκολα φεύγεις αν και αυτό, ισχύει στην περίπτωση που βρίσκεις και την ανάλογη ανταπόκριση, αλλιώς κουράζεσαι.
Τι γίνεται όμως με τις φυγές και τις επιστροφές; Έχουν μέλλον;
Σε κάποιες περιπτώσεις ναι, στις περισσότερες όμως όχι αν αναλογιστεί κανείς στατιστικές και εμπειρίες φίλων, γνωστών και συγγενών!
Αν τα συναισθήματα είναι ειλικρινή και η επιστροφή συνειδητή κι όχι λύση ανάγκης, τότε ναι, τα πράγματα φτιάχνουν και τείνουν να γίνονται καλύτερα από πριν, μιας και η απόσταση έρχεται και βοηθά στην διαχείριση των μελλοντικών καταστάσεων και προβλημάτων.
Αυτό όμως είναι το καλό αλλά λιγότερο συνηθισμένο σενάριο.
Η πιο συνηθισμένη όμως πλευρά, είναι και η πιο δύσκολη.
Είναι εκεί που η επιστροφή γίνεται από ανάγκη.
Είτε από το φόβο της μοναξιάς, είτε από άλλους φόβους και φοβίες.
Κι εδώ πια οι πιθανότητες, είναι πολύ περιορισμένες.
Θα συμβιβαστείς και θα βολευτείς μέχρι να έρθει κάτι καλύτερο και τότε θα φύγεις με την πρώτη δυσκολία γυρίζοντας στο απόλυτο μηδέν.
Θέλει προσοχή η επιστροφή.
Δεν έχει πάντα αγνές προθέσεις, για να μην γίνουν.. επιστροφές – καταστροφές!
