Γράφει η Νατάσσα Σπύρου
Χαμογέλα στο σήμερα, ζήσε τη στιγμή και βρες τη δύναμη να γεμίσεις με ελπίδα τη ψυχή σου. Χαμογέλα να φτιάξει τούτος ο κόσμος ο στραβός, να δούμε μαζί κάποιο ηλιοβασίλεμα κρατώντας ο ένας το χέρι του άλλου και να περάσουμε αλώβητοι τις δυσκολίες της ζωής.
Μείνε πλάι μου και χαμογέλα, γιατί έτσι μόνο ζω, έτσι παίρνω δύναμη και κουράγιο. Κάθε πρωί χαμογέλα σε μένα και στον κόσμο όλο. Το χαμόγελο η πιο όμορφη καμπύλη στα πρόσωπα μας. Αιτίες μην ψάχνεις ούτε αφορμές. Βγάλε από μέσα σου το γκρι, άνοιξε διάπλατα τα μάτια σου και κοίτα την ομορφιά γύρω μας. Είμαστε ζωντανοί και δεν υπάρχει καλύτερη αιτία και μεγαλύτερη ευλογία από αυτό! Δεν χρειάζεσαι ψυχή μου καμιά άλλη δικαιολογία εκτός από αυτή. Από την ίδια την έννοια της ζωής.
Δώσε μου ανάσα μ’ αυτό σου το χαμόγελο και να σαι σίγουρος πως θα στην επιστρέψω εις διπλούν. Ένα χαμόγελο χωρίς αιτία ας γίνει όλη μας η ζωή. Πιάσε το πινέλο και πάμε. Πάμε να ζωγραφίσουμε χαμόγελα στους τοίχους της καρδιά μας… έτσι για την αλητεία!! Μην τους κάνεις την χάρη, πιάσου από το βλέμμα μου και κατέβα στο χαμόγελο μου. Κάντο δικό σου και μοίρασε το στον κόσμο. Χωρίς γιατί, χωρίς αλλά, χωρίς πρέπει. Στείλε το μακριά με τη βοήθεια του ανέμου και περίμενε να λάβεις πίσω αγάπη. Αλλά ακόμα και αν το χαμόγελο σου πέσει πάνω σε τοίχους να σε σίγουρος πως θα αφήσει την στάμπα του ανεξίτηλη επάνω τους.
Σκάσε μου ένα χαμόγελο σου λοιπόν, ένα χαμόγελο χωρίς αιτία. Πάρε με στον βυθό της αγάπης σου και θα βγούμε κολυμπώντας μαζί στην ακτή. Χαμογέλασε μου… το έχω ανάγκη. Φύσηξε μέσα μου πνοή. Ας είναι αυτή η μόνη αιτία που θα χρειαστείς.
