Γράφει ο Σπύρος Σταθάτος
Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν ότι υπάρχει ο ιδανικός χρόνος για να πεις «σ’ αγαπώ». Θεωρούν ότι, αν το πεις στην αρχή, ενώ κυριαρχεί ακόμη ο ενθουσιασμός, μπορεί να τρομάξεις τον άλλο και να τον βάλεις σε σκέψεις για το αν το εννοείς πραγματικά. Άλλοι, πάλι, αργούν πολύ να εξωτερικεύσουν τα συναισθήματά τους και, όταν τελικά το κάνουν, το «σ’ αγαπώ» τους εκλαμβάνεται περισσότερο ως υποχρέωση παρά ως μια αυθόρμητη και αληθινή εξομολόγηση.
Ποια είναι, λοιπόν, η κατάλληλη στιγμή να ανοιχτείς στον άλλο και να του πεις αυτό που νιώθεις; Η απάντηση είναι, όταν νιώσεις πραγματικά έτοιμος. Όταν αισθάνεσαι ότι σε πλημμυρίζει το συναίσθημά σου και είσαι βέβαιος γι’ αυτό, τότε αξίζει να το επικοινωνήσεις και στον άνθρωπο που έχεις απέναντί σου.
Στην αγάπη δεν χρειάζεται στρατηγική. Η αγάπη δεν είναι ούτε πόλεμος, ούτε διπλωματία. Δεν χωρά παιχνίδια τακτικής, υπολογισμούς και χρονοδιαγράμματα. Χωρά μόνο ειλικρίνεια. Όταν αυτό που νιώθεις είναι αληθινό, δεν υπάρχει λόγος να το κρύψεις ή να το καθυστερήσεις από φόβο μήπως δεν είναι η «σωστή στιγμή».
Εννοείται, βέβαια, ότι το «σ’ αγαπώ» που θα πεις πρέπει να μπορείς και να το υποστηρίξεις, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες που απορρέουν από αυτό. Δεν είναι απλώς μια φράση. Είναι μια υπόσχεση, ένας όρκος παρουσίας στα εύκολα και στα δύσκολα. Γιατί, όπως έχουμε πει και στο παρελθόν, «αγαπώ» θα πει «στηρίζω».
