Γράφει ο Άρης Γρηγοριάδης
Δεν υπάρχουν “σ’αγαπώ” που άργησαν να ειπωθούν. Δεν υπάρχουν “συγγνώμες” που έχασαν το δρόμο τους. Δεν υπάρχουν “σε θέλω” που πνίγηκαν στη σιωπή.
Υπάρχουν άνθρωποι που ένιωσαν και δείλιασαν. Υπάρχουν άνθρωποι που θέλησαν και φοβήθηκαν. Υπάρχουν άνθρωποι μικροί, που κοίταξαν το συμφέρον τους και προτίμησαν την σιωπή.
Ό,τι έχει αξία για σένα, ό,τι έχει την αλήθεια σου, το διεκδικείς, κι ας ξέρεις πως θα σπάσεις τα μούτρα σου. Ό,τι θες πραγματικά, δεν το αφήνεις σε ησυχία, μέχρι να γίνει δικό σου.
Μην μου λες λοιπόν για έρωτες που δεν βρέθηκαν τη σωστή στιγμή και για ανθρώπους που έχασαν το τρένο τους.
Και τι έγινε αν χάσεις το τρένο; Κόψτο με τα πόδια. Και τι έγινε αν κουραστείς στο δρόμο; Σταμάτα, πάρε ανάσες και προχώρα.
Έτσι είναι οι έρωτες που αξίζουν κορίτσι μου! Δεν ξέρουν από δισταγμούς, υπολογισμούς, δεύτερες σκέψεις και μαξιλαράκια ασφαλείας.
Για τον έρωτα που είναι αληθινός, δεν υπάρχει ρίσκο. Υπάρχουν μόνο πράξεις, που κάνουν το “θέλω” σου, “μπορώ”.
Κατάλαβες κορίτσι μου;
