Γράφει η Γεώρα
Να είχαμε έναν έρωτα τώρα λέει, που θα μας έπαιρνε το άγχος και θα μας χάριζε την ηρεμία. Που θα μας έπαιρνε τις άσκοπες σκέψεις και θα μας στροβίλιζε μονάχα στη δική του! Που θα μας ανέβαζε ψηλά όπως όταν κάναμε όνειρα όταν ήμασταν παιδιά και καταφέρναμε να αγγίξουμε τα αστέρια.
Να είχαμε έναν έρωτα τώρα μονάχα δικό μας. Που θα παρέσερνε το κορμί μας σε κόσμους ηδονής και απόλαυσης, που θα κρατούσε στα χέρια του την ψυχή μας και θα την πρόσεχε σαν κόρη οφθαλμού.
Να είχαμε έναν έρωτα εφηβικό, τρελό και παθιασμένο. Που θα μας διάβαζε ποίηση και θα χόρευε μαζί μας στην παραλία. Που δεν θα τον ένοιαζε το μετά μονάχα το τώρα. Που θα έτρεχε σε εμάς για να γευτεί της ευτυχίας το φιλί.
Να είχαμε λέει, έναν έρωτα απόψε ολόιδιο με εσένα! Με το άρωμά σου, τη φωνή σου, το κορμί σου και την ψυχή σου! Να είχαμε έναν έρωτα απόψε που το πρωί θα μας ξυπνούσε με το απαλό άγγιγμά του κάνοντας κύκλους επάνω στο δέρμα του κορμιού μας ξεκινώντας από το λαιμό και καταλήγοντας στο χέρι μας μπλέκοντας τα δάχτυλά του με τα δικά μας ψιθυρίζοντας το σ’αγαπώ!
Να είχαμε έναν έρωτα απόψε αληθινό που με το φως της ημέρας δεν χάνεται μα ανασταίνεται και ελπίζει για εκείνο το μαζί που του έχουν μάθει.
Να είχαμε έναν έρωτα απόψε λέει και αχ, πόσο θα ήθελα να σου μοιάζει!
Πόσο θα ήθελα να είχα τον έρωτά σου απόψε και κάθε απόψε!
