Γράφει η Στέλλα Γρηγοροπούλου
Να λες σ’αγαπώ.
Να λες σ’αγαπώ, όταν δεν θα σε νοιάζει να εξηγήσεις το γιατί.
Να λες σ’αγαπώ όταν θα βγαίνει μέσα από τα σπλάχνα σου κατακόκκινο σαν αίμα. Όταν θα μπορεί να στάξει από τα χείλη όπως το σάλιο και να μπει μέσα σε κάθε άνοιγμα του κορμιού, όταν θα μπορεί να περάσει από τα ρουθούνια και να ταξιδέψει σε κάθε κύτταρο του εγκεφάλου και να σας κάνει τρελούς.
Δυο τρελούς δίχως επιστροφή!
Δίχως αν και μη, παρά μόνο με θέλω και πιασίματα των ακροδαχτύλων στα κορμιά, στα κορμιά που όλο πόθο και τρέμουλο αναμένουν εκείνο το πολυπόθητο από τα χείλη σ’αγαπώ.
Να λες σ’αγαπώ. Ακούς;
Να το λες το σ’αγαπώ!
