Γράφει ο Νίκος Θεοδωρίδης
Μη με ψάχνεις στα εύκολα. Θα με βρεις πάντα εκεί που παλεύουν οι αλήθειες.
Δεν είμαι για τα επιφανειακά. Δεν θα με βρεις εκεί που όλα είναι όμορφα και βολικά. Δεν είμαι για σχέσεις με προσποιήσεις, για στιγμές που φορούν μάσκες για να δείχνουν τέλειες. Εγώ ζω στα δύσκολα. Εκεί που οι αλήθειες δεν κρύβονται πίσω από χαμόγελα.
Αν θέλεις να με βρεις, ψάξε εκεί που καίει.
Εκεί που οι ψυχές γυμνώνονται, που οι λέξεις δεν λέγονται για να ακουστούν αλλά για να νιώθουν. Εκεί που δεν υπάρχουν “πρέπει”, μόνο “θέλω”. Εκεί που δεν φοβάσαι να τσακιστείς, γιατί ξέρεις ότι, ακόμα κι αν πέσεις, θα έχεις ζήσει πραγματικά.
Μην με ψάχνεις στα εύκολα.
Δεν είμαι ο άνθρωπος που θα σου πει αυτό που θες να ακούσεις. Είμαι εκείνος που θα σου πει την αλήθεια, ακόμα κι αν πονάει. Γιατί οι αλήθειες, ακόμα κι όταν πονάνε, αξίζουν. Κι εγώ δεν θέλω τίποτα λιγότερο από αυτό.
Θα με βρεις εκεί που όλα κρίνονται.
Εκεί που κοιτάς τον άλλον και ξέρεις αν θα μείνει ή θα φύγει. Εκεί που δεν υπάρχουν αμφιβολίες, γιατί όλα είναι γυμνά. Εκεί που οι λέξεις χάνουν τη δύναμή τους, γιατί μιλούν τα βλέμματα, οι σιωπές, τα χτυπήματα της καρδιάς.
Εγώ δεν ζω για τα εύκολα.
Δεν ψάχνω κάποιον να γεμίσει τις στιγμές μου. Θέλω κάποιον να σταθεί δίπλα μου, να παλέψει, να αντέξει. Να είναι εκεί, ακόμα κι όταν όλα γύρω μοιάζουν χαμένα.
Μη με ψάχνεις στα εύκολα.
Εγώ θα είμαι πάντα εκεί που οι αλήθειες παλεύουν για να βγουν στην επιφάνεια. Εκεί που ο έρωτας δεν είναι απλά συναίσθημα, αλλά επιλογή. Αν το αντέχεις, τότε ίσως να με βρεις.
