Γράφει η Κική Γ.
Στρωμένα βάγια, τιμές βασιλιά, επευφημίες. Πόσο πρόσκαιρα όλα.
Ακόμη και ο Μεσσίας γνώρισε τη χειρότερη αντιμετώπιση, την προδοσία, τη Σταύρωση.
Αιώνες πριν… σε χρόνια φτώχειας, αμφισβήτησης και αμορφωσιάς – σε όλα τα επίπεδα – διαδραματίστηκαν τα γεγονότα με κορύφωση το Θείο Πάθος.
Η ιστορία επαναλαμβάνεται και έρχεται να μας αφυπνίσει, να μας νουθετήσει, να μας προστατέψει, να μας προβληματίσει, να μας μεταλλάξει.
Σε λίγες μέρες θα βιώσουμε, θα γιορτάσουμε, το πιο θλιβερό και συνάμα χαρμόσυνο γεγονός της Ορθοδοξίας μας: τη Σταύρωση και την Ανάσταση.
Πρωταγωνιστές των ημερών: ο Ιησούς, οι Γραμματείς, οι Φαρισαίοι, ο Πόντιος Πιλάτος, ο Ιωάννης, ο Ιούδας.
Όλοι πιστοί στο ρόλο τους, όπως και όλοι αυτοί που έχουν διαλέξει να τους υποδυθούν στο σήμερα.
Ζουν ανάμεσά μας, ψεύδονται, συκοφαντούν, “νίπτουν τα χείρας τους”, απαρνιούνται, προδίδουν.
Πληθώρα τα προσωπεία. Δύσκολο να ξεχωρίσεις το πιο αποκρουστικό.
Ο καλός συγγενής, ο άριστος σύντροφος – σύζυγος, ο άψογος φίλος, ο έμπιστος συνεργάτης.
Αργά ή γρήγορα όμως, η ώρα φτάνει. Οι μάσκες πέφτουν και επέρχεται η άρνηση, το “άδειασμα”, το “πούλημα”, η προδοσία!
Πόσο όμοια όλα και πόσο επίκαιρα!
Πίσω από τις ιδανικές σχέσεις, τα φαγοπότια, τα χαμόγελα, τις αγκαλιές, τα φιλιά, τα μεγάλα λόγια και το άψογο στυλ, κρύβονται οι προδότες.
Κινούνται με άνεση, επιβιώνουν και επιπλέουν ανάμεσά μας, εξαιτίας της αφέλειας, της ανοχής και της καλής μας καρδιάς.
Δυστυχώς, συντηρούμε αυτά τα ερπετά και τους επιτρέπουμε να σέρνονται, να δρουν και να ενεργούν υπόγεια.
Τροφοδοτούμε την απληστία τους, την αλαζονεία, την υπεροψία, τον εγωισμό τους.
Ο Ιούδας, αυτός που στιγματίστηκε περισσότερο, κυνηγήθηκε τελικώς από τη συνείδησή του και αυτοτιμωρήθηκε.
Οι σημερινοί Ιούδες;
Προσωπικά δεν γνωρίζω πολλούς που άλλαξαν ή που θέλουν να αλλάξουν.
Ζουν σ’ έναν λασπώδη και γλοιώδη βούρκο με το χέρι απλωμένο, με σκοπό να παρασύρουν τον κάθε ανυποψίαστο.
Ο σταυρός του καθενός, έτσι και αλλιώς, είναι βαρύς και τελικά μόνος του καλείται να τον κουβαλήσει.
Ας βοηθήσουμε τον εαυτό μας λοιπόν, να ζήσει την προσωπική του Ανάσταση.
Ιούδες και φελλοί θα υπάρχουν πάντα και θα επιπλέουν.
Για λίγα αργύρια θα πουλάνε αξίες, καρδιές, όνειρα, ελπίδες… ζωές ολόκληρες.
Η ανηφόρα προς το Γολγοθά ας είναι αυτή που θα μας λυτρώσει από προσωπικά πάθη, βαρίδια και ζιζάνια.
