Γράφει η Ματίνα Νικάκη
Η πιο άβολη συνθήκη στη ζωή σου είναι όταν ρισκάρεις. Όταν πρέπει να βγεις από το καταφύγιο σου και να καταφέρεις πράγματα που θα σε πάνε παρακάτω.
Τολμηροί είναι αυτοί που το κάνουν από επιλογή και όχι μόνο από ανάγκη. Αυτοί που ξυπνάνε μία μέρα και διαβαίνουν το κατώφλι του σπιτιού τους, παίρνοντας μία βαθειά εισπνοή, τολμώντας να ελπίζουν. Έτοιμοι να διεκδικήσουν. Να πονέσουν. Να νικήσουν. Να χάσουν. Να πανηγυρίσουν.
Κοιτώντας τους φόβους τους κατάματα. Κλείνοντας το μάτι στην ελπίδα. Κρατώντας σφιχτά αγκαλιά τους προδότες τους, μήπως και δε μαχαιρωθούν.
Κάτι τέτοια αλάνια τα αγαπώ. Τους υποκλίνομαι και τα γουστάρω. Αυτοί τελικά, ή θα βγουν δυνατότεροι ή θα φτάσουν να αγγίξουν το ιδανικό. Και τους αξίζει ρε φίλε, με την αξία τους τα κατάφεραν, δεν τους χαρίστηκε τίποτα.
Μη φοβάσαι να πονέσεις. Να φοβάσαι όταν τα χρόνια σου περάσουν και δεν έχεις ποτέ ακούσει την καρδιά σου να ουρλιάζει από λαχτάρα. Αν δεν έχεις σβήσει την ανάσα σου μέσα σ’ ένα στόμα που σε διψάει σαν τρελό. Αν δεν έχεις χάσει αυτό που πίστεψες με όλη τη δύναμη της ψυχής σου, αλλά δεν έσπασες.
Βγες έξω και πίστεψέ με, αυτό που θα κατακτήσεις είναι μόνο αυτό που θέλησες σαν τρελός να έχεις. Άντλησε δύναμη από σένα και μόνο. Σωτήρες δεν υπάρχουν· κοίταξου στον καθρέφτη και πες μπράβο στον εαυτό σου για όσα έχεις καταφέρει να κερδίσεις, να χάσεις, να ζεις όπως εσύ γουστάρεις.
Η επιτυχία είναι φωτιά. Μία φωτιά που εσύ θα ταΐζεις. Και αν σε κάψει καμία φορά, δεν πειράζει μάτια μου. Οι πληγές είναι παράσημα. Θα έρθει και η ώρα που θα σε ζεστάνει και θα φωτίσει τα σκοτάδια σου.
Γιατί έτσι είναι, ρόδα και γυρίζει. Αν κάποιες φορές κλαις, μην ξεχνάς να γελάς κιόλας. Αν δεν είχες μία καλή μέρα, συνέχισε να προσπαθείς. Αν νομίζεις πως είσαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος, να ξέρεις πως είσαι ένας μικρός ήρωας της καθημερινότητας.
Πίστεψε όπως τα μικρά παιδιά στα παραμύθια και τότε θα δεις θαύματα να γίνονται!
