Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
Μη μου μιλάς για χιλιόμετρα. Μη μου μιλάς για πτήσεις, για διαφορετικές πόλεις, για ρολόγια που δείχνουν άλλη ώρα, για προγράμματα που δεν ταιριάζουν. Αυτά είναι τα εύκολα. Τα δύσκολα δεν μπαίνουν στον χάρτη. Δύσκολο είναι να μείνεις. Να μείνεις όταν ο ενθουσιασμός ξεφουσκώσει και μείνει ο άνθρωπος. Να αντέξεις όταν δεν υπάρχει άγγιγμα να σε ξεγελάσει, ούτε μια αγκαλιά της τελευταίας στιγμής να κρύψει όσα δεν λειτουργούν. Να σταθείς απέναντι σε μια οθόνη και να επιλέξεις κάποιον ξανά. Και ξανά. Και ξανά.
Η απόσταση δεν χωρίζει τους ανθρώπους. Η ανικανότητα χωρίζει τους ανθρώπους. Η έλλειψη πρόθεσης. Η μισή προσπάθεια. Το «σε θέλω» που ειπώθηκε όμορφα αλλά δεν υποστηρίχθηκε ποτέ από πράξεις. Γιατί όταν θέλεις πραγματικά κάποιον, βρίσκεις τρόπο. Χρόνο. Χώρο. Αντοχή. Κόβεις πράγματα από τη ζωή σου για να χωρέσει μέσα της ένας άνθρωπος που αξίζει.
Οι δειλοί κάνουν το αντίθετο. Βρίσκουν δικαιολογίες. «Δεν γίνεται». «Είναι δύσκολο». «Δεν ξέρω πού θα βγάλει». «Δεν μπορώ έτσι». Κι ύστερα γνωρίζουν ανθρώπους πέντε τετράγωνα μακριά και πάλι αποτυγχάνουν. Γιατί το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ η απόσταση. Ήταν ότι δεν είχαν το θάρρος να αγαπήσουν χωρίς δίχτυ ασφαλείας. Δεν άντεχαν την αβεβαιότητα. Δεν άντεχαν να περιμένουν. Δεν άντεχαν να επενδύσουν κάπου χωρίς εγγυήσεις. Ήθελαν σχέσεις έτοιμες. Βολικές. Δίπλα στο σπίτι. Δίπλα στο πρόγραμμα. Δίπλα στις συνήθειες. Σχέσεις που να μη ζητούν πολλά.
Μόνο που τα μεγάλα πράγματα πάντα ζητούσαν πολλά. Έρωτας που δεν δοκιμάστηκε, δεν ξέρεις τι αξίζει. Άνθρωπος που δεν πάλεψε να σε κρατήσει, δεν σε ήθελε αρκετά. Και ξέρεις ποια είναι η πιο άγρια αλήθεια; Κάποιοι μπορούν να κοιμούνται δίπλα σου χρόνια και να απέχουν περισσότερο από έναν άνθρωπο που βρίσκεται χίλια χιλιόμετρα μακριά.
Γιατί η πραγματική απόσταση δεν μετριέται σε δρόμους. Μετριέται σε ενδιαφέρον. Σε προσπάθεια. Σε συνέπεια. Σε παρουσία. Υπάρχουν άνθρωποι που σε αφήνουν μόνη ενώ στέκονται μπροστά σου. Κι άλλοι που διασχίζουν ολόκληρο τον κόσμο για να μη νιώσεις ούτε ένα βράδυ πως είσαι μόνη.
Η απόσταση δεν χώρισε ποτέ τους γενναίους.
Τους δειλούς ξεγύμνωσε.
